AE|F#mE
จนว่าจำบ่ได้ว่Aาเรื่องสุดท้ายE
ของอ้ายมันคือF#mหยัง
เริ่มเว้าไปลายต่างA
คุยกับไผกะบ่เข้าใจ E
คือช่างมาเป็นแนวF#mนี้
กะจั่งว่าจักกษัตริAย์ อยู่ในโตอ้ายE
รวมแล้วได้จักดีกรี F#m
ที่เป็นแบบนี้.D. ฮู้ววE..
D|E
เฮาF#mได้พบ
สบตาEกันในร้านเหล้า
อ้ายDเห็นเจ้า
นั่งเศร้าEนั่งเหงาคนเดียว
น้ำF#mตาไหลผ่าหน้า
ยกแก้วEซดเหล้าเพียวๆ
เหมือนคนใจเDปลี่ยว
เจ็บหนักEเพราะฮักพัง
D|E
ได้เข้าไปหาD ย่างเข้าไปทักE
ตั้งแต่มื้อนั้นF#m ได้ฮักเจ้า
เฮาฮักกันD
แต่ความสัมพันธ์มันบ่มั่นแก่นE
ย้อนแฟนเก่าเจ้ากลับมา
* ตอนเจ้ากลับไปหาผู้เก่าA
แม่งโคตรน้ำเน่าEเลยฮู้บ่ F#m
เจ็บจนน้ำตาคลอA
นวยตาของอ้ายEมันกลั้นบ่อF#mยู่
เป็นแม่มันแนวได๋ D
เสือกให้หัวใจเEขาเต็มประตู F#m
คนที่นั่งเศร้าA
นั่งเหงาคนเดียวEกลายเป็นกู F#m
น้ำตาไหลผ่าหน้าA
ซดเหล้าเพียวEๆ กะเป็นกู F#m
กะเจ็บคักเติบอยู่.D. บัดนี้ E
** ตอนเจ้ากลับไปหาผู้เก่าA
คืนฮักให้เขาEแต่คืนเจ็บให้พี่ F#m
บ่โทษผู้ได๋ โทษใจบ่มักDดี
เสือกไปฮักEคนที่มีคดี ฮักบ่ทันAจบ E
AE|F#mE
DE|F#mEDE|A
* ตอนเจ้ากลับEไปหาผู้เก่าA
แม่งโคตรน้ำเน่าEเลยฮู้บ่ F#m
เจ็บจนน้ำตาคลอA
นวยตาของอ้ายEมันกลั้นบ่อF#mยู่
เป็นแม่มันแนวได๋ A
เสือกให้หัวใจเEขาเต็มประตู F#m
คนที่นั่งเศร้าA
นั่งเหงาคนเดียวEกลายเป็นกู F#m
น้ำตาไหลผ่าหน้าA
ซดเหล้าเพียวEๆ กะเป็นกู F#m
กะเจ็บคักเติบอยู่.D. บัดนี้ E
** ตอนเจ้ากลับไปหาผู้เก่าA
คืนฮักให้เขาEแต่คืนเจ็บให้พี่ F#m
บ่โทษผู้ได๋ โทษใจบ่มักDดี
เสือกไปฮักEคนที่มีคดี ฮักบ่ทันAจบ
อยู่ดี Dบ่ว่าดี.. E
เสือกไปฮักคนที่ตัดใจเขาบ่ทันได้
AE|F#mE
DE|A
