ว่าEmอ้อ เอ้ยD อ่อรักC..
รักกันDตรงไหน
ว่าEmอ้อ เอ้ยD อ่อรักC..
รักกันDอย่างไร..Em
EmD|CD
( 2 Times )Em
เขาEmบอกว่าขุนช้างDอาภัพรัก.. C
เลยใช้เDงินตรา
เลยEmได้ร่างกายDวันทองมาC
เพราะติดสินบนDบิดรมารดา
แล้Emวว่าขุนแผนDใช้หน้าตาC
ร่ายมนต์คาถาDให้หลงใหล
เมียEmหนึ่งเมียสองDก็ครองใจ C
ให้หลงใหลDที่รูปงาม
ตัวEmดำดังเงาะป่าDจิตใจงาม C
ยังซ่อนร่างกายDที่เป็นทอง
เขาEmมีเอกลักDษณ์ที่น่าครอบครอCง
เลยได้ครอบครอDงใจมเหสี.. Em
แต่ตัวกู..C ไม่มีอะไร..D
มีแต่ความจริงใจ Em
มีแค่เพียงหัวใจ..C ที่ซื่อตรง D
* กูเEmพียงกวีเขียนบทกลอน
กูใCช้นามว่าสุนทรภู่
เล่าGคำว่ารักของตัวกู
เป็นDบทสวยหรูได้แค่นั้น
ไม่มีEmกายทองจะครองใจ
ไม่มีCคาถามัดใจกัน
ไม่มีGเงินตราให้เจ้านั้น
มีแDค่เพียงใจที่ซื่อตรง
ถ่ายEmทอดออกมาเป็นบทกลอนC
กลั่นกรองออกมาจากหัวใจ G
คำว่ารักที่เขียนไว้ D
กลั่นมาจากใจของกวี Em
เท่านี้..C โอเอ้ย.D. โอ้ความรัก Em
ว่าออว่าออC.. ออเอ้ย.D. โว้..
Em|C|G|D
( 2 Times )
แต่ตัวกู..C ไม่มีอะไร.. D
มีแต่ความจริงใจ Em
มีแค่เพียงหัวใจ..C ที่ซื่อตรง D
* กูเEmพียงกวีเขียนบทกลอน
กูใCช้นามว่าสุนทรภู่
เล่าGคำว่ารักของตัวกู
เป็นDบทสวยหรูได้แค่นั้น
ไม่มีEmกายทองจะครองใจ
ไม่มีCคาถามัดใจกัน
ไม่มีGเงินตราให้เจ้านั้น
มีแDค่เพียงใจที่ซื่อตรง
ถ่ายEmทอดออกมาเป็นบทกลอนC
กลั่นกรองออกมาจากหัวใจ G
คำว่ารักที่เขียนไว้ D
กลั่นมาจากใจของกวี Em
เท่านี้.C. โอเอ้ย.D. โอ้ความรัก Em
ว่าออว่าออC.. ออเอ้ย.D.
Em
