//
ทุกๆ ครั้งที่มีเมฆฝนลอยผ่านมา ฟ้าสีเทานั้นทำให้ใจฉันอ่อนไหว เสียงของลมที่พัดมา พาหัวใจฉันลอยไป.. คิดถึงคนที่เคยจับมือเดินตากฝน เมฆหมองหมนสีเทานั้น เปลี่ยนเป็นสดใส วันนั้นต่อให้ฟ้า จะร้องดัง สักเท่าไร.. ก็ไม่กลัว และแม้.. เวลาจะก้าวเดินผ่านไป แม้.. จะนานสักเท่าไร * ฉันยังอยู่ตรงนี้ เฝ้ารอเวลาที่ดี หวังว่าจะมีสักทาง ให้เรานั้นได้ไปต่อ คงจะจริง ที่สองเรา หมดหน.. ทางไปตั้งนาน จากนี้คงต้องทำใจจากกัน ฝากความคิดถึงของฉัน ให้ลอยไปตามสายลม อาจเปียกปอน ตามเส้นทางเดินที่มีเมฆฝน ผ่านพายุเรื่องราวมากมาย กับท้องฟ้าที่พร่างพราย ฉันก็จะทน.. และแม้.. เวลาจะก้าวเดินผ่านไป แม้.. จะนานสักเท่าไร * ฉันยังอยู่ตรงนี้ เฝ้ารอเวลาที่ดี หวังว่าจะมีสักทาง ให้เรานั้นได้ไปต่อ คงจะจริง ที่สองเรา หมดหน.. ทางไปตั้งนาน จากนี้คงต้องทำใจจากกัน ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังหวัง แม้จะรู้ว่าเป็นเพียงฝัน ต้องตากฝนอีกกี่ล้านครั้ง ฉันก็ยอม แค่ได้พบเธอ * ฉันยังอยู่ตรงนี้ เฝ้ารอเวลาที่ดี หวังว่าจะมีสักทาง ให้เรานั้นได้ไปต่อ คงจะจริง ที่สองเรา หมดหนทางไปตั้งนาน จากนี้ * ฉันยังอยู่ตรงนี้ เฝ้ารอเวลาที่ดี หวังว่าจะมีสักทาง ให้เรานั้นได้ไปต่อ คงจะจริง ที่สองเรา หมดหน.. ทางไปตั้งนาน จากนี้คงต้องทำใจจากกัน
