Bm|A|G|A|A
ควาBmมจริงสอนให้ฮู้ว่า
เหล้าขาวF#m มันกินยาก
แต่กะบ่ยากGเกินความสามารถ
ของDอ้าย
เหล้าBmมันบ่แม่นแนวดี
อ้ายF#m.. กะเข้าใจ
จังหวะคนGกำลังสิตาย
สิให้ฟ้Aอนอยู่สั่นบ้อ..
เจ้าเก่งGที่สอน ให้อ้ายAฮู้ว่า
ความฮักF#mมันคือการใBmห้
ไห้น้ำGตาไหล ฮ้ายAกว่าน้ำประDปา
ขั่น.. ต้นGทุนชีวิตAของอ้าย
มันบ่สมF#mศักดิ์ศรีกับน้องBmหล่า
กะไปฮักGเขาสา อ้ายAเข้าใจ..
* จังหวะGนี้ มันต้Aองมีเหล้าBmขาว
โบกกระชากGให้มันแหล่นจ้าวA
ถั่งเข้าหัวDใจ
ย้อนฮักเขาGบ่มืนหูมืนตาA
บักสมองหมาF#m ปัญญาBmควาย
กะย้อนGว่าฮักเจ้าหลาAย
แต่มันGเป็นไปบ่ได้อAกบักปึกD A
ฟ้าBmปื้นแผ่นดินมันตีบ
บ่.F#m. เป็นตาอยู่
ในใจกGะเริ่มหดหู่
ย้อนเหล้าDมันกินสมอง
สองBmแขนที่เจ้ากอดเขา
อ้ายF#mได้แค่มอง
เบิ่งเขาGประคับประคอง
เบิ่งทรงAเหมาะสมอีหลี
เจ้าเก่งGที่สอนให้อ้ายAฮู้ว่า
ความฮักF#mมันคือการBmให้
ไห้น้ำGตาไหล ฮ้ายAกว่าน้ำประDปา
ขั่น.. ต้นGทุนชีวิตAของอ้าย
มันบ่สมF#mศักดิ์ศรีกับน้องBmหล่า
กะไปฮักGเขาสา อ้ายAเข้าใจ..
* จังหวะGนี้ มันAต้องมีเหล้าBmขาว
โบกกระชากGให้มันแหล่นจ้าวA
ถั่งเข้าหัวDใจ
ย้อนฮักเขาGบ่มืนหูมืนตาA
บักสมองหมาF#m ปัญญาBmควาย
กะย้อนGว่าฮักเจ้าหลายA
แต่มันGเป็นไปบ่ได้อAกบักปึก
Bm|A|G|A
Bm|A|G|G|A
ดอกบักบึก ดอกบักบึก..
* จังหวะนี้ มันต้องมีเหล้าขาว
โบกกระชากให้มันแหล่นจ้าว
ถั่งเข้าหัวใจ
ย้อนฮักเขาGบ่มืนหูมืนตาA
บักสมองหมาF#m ปัญญาBmควาย
กะย้อนGว่าฮักเจ้าหลาAย
แต่มันGเป็นไปบ่ได้ A
* จังหวะGนี้ มันAต้องมีเหล้าBmขาว
โบกกระชากGให้มันแหล่นจ้าวA
ถั่งเข้าหัวDใจ
ย้อนฮักเขาGบ่มืนหูมืนตาA
บักสมองหมาF#m ปัญญาBmควาย
กะย้อนGว่าฮักเจ้าหลาAย
แต่มันGเป็นไปบ่ได้อAกบักปึก
Bm|A|G|A
Bm|A|G|A|Bm
ดอกบักบึก ดอกบักบึก..
