//
เหมือนชีพจรกำลังจะวาย ตัวฉันกำลังละลาย ฉันเคยบีบมือของเธอไว้แน่น แต่ตอนนี้เธอกำลังจะคลาย กำลังทุรนทุราย ตะเกียกตะกาย และลมหายใจที่ว่างเปล่ามันทำให้ฉันกำลังจะตาย ทำไมช่างมืดหม่น เงียบงันอ้างว้างจนแทบขาดใจ ข้างกายเดียวดายไม่เหลือใคร มีเพียงน้ำตากับความปวดร้าว หมดสิ้นเรี่ยวแรงจะพยายาม หมดหยดน้ำตาความทรมาน เมื่อเธอเลือกเดินจากฉันไป เมื่อตอนนี้ฉันต้องเสียใจ * จบแล้ว.. ความรักที่ให้กันมันหมดแล้ว วันนี้เธอเดินไปจากฉัน.. ยังเสียใจ ต่อให้รักมากเท่าไหร่ สุดท้ายเธอก็ไป(อยู่ดี) เหมือนฝนคมมีดที่มาตกโปรยปรายกลางสายลม เหมือนล่องนาวาแล้วก็ถูกคลื่นซัดพาหงายจม ต้องทุกข์ระทมจนวิญญาณคล้ายหลุด เจ็บปวดทุรนจนอกซ้ายคล้ายหยุด บทสรุปตอนท้ายคนที่ไว้ใจได้กลับกลายเป็นร้ายสุด เธอฉุดใจฉันวูบลงยังคงปวดเจ็บประหลาด ในวันที่เธอคะนองฉันคาดคะเนว่าเธอคงเข็ดขยาด แต่เธอกลับเอ็ดตวาด วิมานปราสาทพังลงเหลือซากเศษ ความรักที่ฉันให้ไป ดูเหมือนห่างไกลไร้ทิศทางรากเขต ฉันหวังใจว่าจะได้อยู่กับเธอจนร่างฝัง มีเธอเคียงข้างฉัน จับมือร่วมทางสร้างฝัน ฉันคาดหวังแต่ก็รู้หากไม่จาก เป็นยังไงเราก็ต้องจากตาย แต่แล้วสุดท้ายเธอก็เลือกทำลาย เอาความไว้ใจมาแทงข้างหลัง เหมือนชีพจรกำลังจะวาย ตัวฉันกำลังละลาย ฉันเคยบีบมือของเธอไว้แน่น แต่ตอนนี้เธอกำลังจะคลาย กำลังทุรนทุราย ตะเกียกตะกาย และลมหายใจที่ว่างเปล่ามันทำให้ฉันกำลังจะตาย ( ซ้ำ * , * ) ต่อให้รักมากเท่าไหร่ สุดท้ายเธอก็ไปอยู่ดี
