จบเกมส์

บอกใจว่าอย่าฝืน คันยืนสู้ต่อบ่ไหว ให้มันตายกลบไปกับใจ สาเด้อคำว่าฮัก อาการอ้ายเกินเยียวยา พ่ายแพ้จนต้องเสียหลัก เจ็บหนัก เมื่อเห็นน้องฮักเขาปานนั้น กู้ชีวิตแทบบ่ทัน ปานสว่านมาเจอะกลางใจ คิดหาทางอ่วยออกจังได๋ ก็แทบล้มทุกที บทสรุปก็คือต้องเสียเจ้า จำต้องยอมจำนนแต่โดยดี เบือนหน้าหนี ดีกว่าทนอยู่ดูเขาอิ่มเอม * มันจบเกมส์แล้วความฮัก ที่ว่าหนักกว่าหินก้อนเส้า แต่ที่แท้ มันกะเบากว่านุ่น ใส่สอบ บ่ทัน ได้เต็ม นางฟ้าฆ่าใจหมาวัด ที่อ่อนหัดคืออ้ายบ่ทันเกมส์เจ้า ปากเว้าว่าฮักกัน แต่หลอยปันใจให้เขา สูไปฮักกันแต่ตอนได๋ มาฮู้เมื่อสาย.. (อ้ายส่ำคนตายทั้งยืน) สิให้มันเป็นคือจั่ง ที่เจ้าวางแผนเอาไว้ เจ็บนี้คุ้มคักหลาย ที่หลงเซื่อคนมักง่ายอย่างเจ้า หันหลังถอดสายบัวเปิดทาง ให้น้องได้คั่วกับเขา ปิดฉากความฮักเน่า ๆ สองเฮาส่งเขาไปเอาบุญแอว ( ซ้ำ * , * ) อ้ายส่ำคนตายทั้งยืน