จนแต่กู

||| ( 2 Times ) เส้นทางไม่ใช่ฝันวันต่อวัน เพราะกูนั้นยังต้องเดินไป อดทนถึงอย่างไรก้าวต่อไป แต่สุดท้ายมันก็เหมือนเดิม เลื่อมล้ำในสังคมใครผิด ก็เหยียบให้จมมีแต่ซ้ำเติม แก่งแย่งชิงดี ยากที่จะกลับไปเริ่มกลับไปแก้ตัว กูเบื่อสังคมทับถม กูเบื่อสังคมนินทา ปล่อยวางชีวิตเถิดหนา อย่าไปสนใจ * จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร กูไม่แคร์ ผิดหวังกับสังคม บางคนได้เกียรตินิยมแม่งยังตกงาน ก็ผู้ใหญ่ในเมืองในบ้าน อุปถัมภ์แต่ลูกหลานกูละท้อใจ นาสกุลไม่เด่นไม่ดัง จึงไม่ได้เป็นอย่างที่หวังมึงต้องทำใจ โลกใบนี้มันแคบเกินไป นานแค่ไหน อีกเมื่อไหร่ถึงจะเท่าเทียม กูเบื่อสังคมทับถม กูเบื่อสังคมนินทา ตอนมีผลประโยชน์ก็เข้าหา พอหมดค่าแม่งก็หายไป * จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร กูไม่แคร์ * จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร กูไม่แคร์ * จนก็จนแต่กู กูไม่แคร์ กูไม่สน กูไม่แข่งไม่ขัน ใครจะมีใครจะมั่งคั่งแม่งก็ช่าง กูไม่เคยสนใจ กูจะสู้กูจะดิ้นจนชีวิตของกูจะสิ้น ตราบกูยังหายใจ เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร กูไม่แคร์ เพื่อครอบครัวกูไม่สนหน้าไหน ใครพูดอย่างไร กูไม่แคร์