ขอโทษสักกี่ครั้ง ยังไม่ดังพอ จะขอให้เธออภัยโฮ โว้ โอ.. ต้องมาชดใช้ด้วยความเจ็บช้ำ แค่คืนเดียวที่เหงาๆ และมีเขาเข้ามาหา แค่สบตาก็แทบจะทนไม่ไหว โอ้เธอช่างยั่วยวน ต่อให้รู้ว่าไม่ควร แต่ก็ชวนปั่นป่วนไปทั้งใจ พยายามจะไม่คิด ทำไม่ได้เลยสักนิด เข้ามาชิดจนใครเล่าจะทนไหว ต่อให้มีคนในใจ แต่ก็เผลอลืมมันไป ว่ามีใครที่ฉันรักอยู่ ไม่บอกก็รู้ จะลงเอยอย่างไหน เธอคงจะไม่ อภัยให้ฉัน.. * ค่ำ คืน นั้น.. ที่ฉันทำผิดพลั้งลงไป เป็นเพราะฉันนั้นยั้งใจไม่ทัน และ คืน นี้.. ที่ฉันต้องมานั่งเสียใจ เพราะฉันคงไม่มีวัน จะได้เธอนั้นคืนมา ไม่คิดไม่ฝัน ว่าฉันจะโง่อย่างนี้ มีรักดีๆ กับคนที่ดีแต่ก็ยังมีคนอื่น แค่เวลาเพียงชั่วคืน ทำให้รักที่ยั่งยืน กลายเป็นฟืนถูกเผามลาย.. ไม่บอกก็รู้ จะลงเอยอย่างไหน เธอคงจะไม่ อภัยให้ฉัน.. * ค่ำ คืน นั้น.. ที่ฉันทำผิดพลั้งลงไป เป็นเพราะฉันนั้นยั้งใจไม่ทัน และ คืน นี้.. ที่ฉันต้องมานั่งเสียใจ เพราะฉันคงไม่มีวัน จะได้เธอนั้นคืนมา ต่อให้ฉันขอโทษเธอกี่ครั้ง ก็ต้องชดใช้ด้วยความเจ็บช้ำ * ค่ำ คืน นั้น.. ที่ฉันทำผิดพลั้งลงไป เป็นเพราะฉันนั้นยั้งใจไม่ทัน และ คืน นี้.. ที่ฉันต้องมานั่งเสียใจ เพราะฉันคงไม่มีวันจะได้เธอ ค่ำ คืน นั้น.. (ที่ฉันทำผิดพลั้งลงไป) และ คืน นี้.. (ที่ฉันต้องมานั่งเสียใจ) ค่ำ คืน นั้น.. (ที่ฉันทำผิดพลั้งลงไป) และ คืน นี้.. (ที่ฉันต้องมานั่งเสียใจ) ( Till End )