CDmGC
แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวงC
ที่เฝ้าหวงEmห่วงลูกแต่หลัง
เมื่อยังนอนAmเปล
แม่.C. เราFเฝ้าโอ้ละเห่C
กล่อมAmลูกน้อยนอนเปลEm
ไม่ห่างหันเหA7ไปจนไกลDm G
แต่เล็กจนโตโอ้แม่ถนอมC
แม่ผ่ายผอมEmย่อมเกิดจากรัก
ลูกปักดวงAmใจ
เติบC.. โตFโอ้เล็กจนใหญ่C
นี่แAmหละหนาอะไรEm
มิใช่ใดหนาGเพราะค่าน้ำนมC C7
* ควรAm.. คิดGพินิจให้ดีC
ค่าAmน้ำนมแม่นี้DmจะมีอGะไรเหมาะสมC
โอ้ว่าแม่จ๋าEm ลูกคิดAmถึงค่าน้ำนมDm
เลือดในอกผสมEm
กลั่นเป็นน้ำนมให้ลูกดื่มกิน.. E7 Am
ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝังC
แต่เมื่อหลังEmเปรียบดังผืนฟ้า
หนักกว่าแผ่นAmดิน
บวชC.. เรียนFพากเพียรจนสิ้นC
หยดAmหนึ่งน้ำนมกินEm
ทดแทนไม่สิ้นGพระคุณแม่เอยC
AmGCAmDmGC
EmAmDmEmEmE7Am
ค่าน้ำนมควรชวนให้ลูกฝังC
แต่เมื่อหลังEmเปรียบดังผืนฟ้า
หนักกว่าแผ่นAmดิน
บวชC.. เรียนFพากเพียรจนสิ้นC
หยดAmหนึ่งน้ำนมกินEm
ทดแทนไม่สิ้นGพระคุณแม่เอยC
CEmAmGC