คึดว่า

ยามมีความฮัก มักบ่คือไผ มักสิมีหัวใจที่มันบ่คือคน โลกสิสดใส ฟ้าบ่มีหม่น แค่ใบไม้หล่น กะเฮ็ดให้ยิ้มได้ * ถืกเจ้านายด่า ยังสิหัวใส่ หย่างไปทางใด๋โปรยยิ้มปานผู้แทน ใครจะยืมเงิน ไม่เคยหวงแหน เขาดึงสร้อยแล่น ข่อยนั้นบ่หัวซา รถมาตำแอว ยังส่งแววตาหวาน ไผเล่นไพ่บ่หมาน ข่อยกะยังคืนเงิน ถืกเขาปล่อยลมรถ ยังล้างมือให้เพิ่น สั่งก๋วยเตี๋ยวเพิ่นขอเบิ้ลถ้วยสอง ข้อยบ่เอาตังค์ ** หมาไล่สวบขา ข้อยซื้อลูกชิ้นให้ เขามาลักไก่ ข้อยกะเอิ้นมาเอาข่า ได้แต่พร่ำแต่เพ้อ นั่งมโนปานผีบ้า ชีวิตจริงยังคงตามหา ใครสักคน *** เหงาเด้คนโสด ตะหน่ายเอาโพด กะงึดอิหลี คนตั้งหลายล้าน เทวดากะเสื่องดี บ่ได้มักเล่นหมู่ลี้ ดอกเด้อความฮัก ปานใด๋น้อสิพ้อ ปานใด๋น้อสิเห็น พญาแถนกะใจเย็น บ่เอ็นดูกันคัก ส่งมาให้ได้ไหม อยากจะมีความรัก สุดท้ายอกหักกะตาม หัวใจกะยอม ( ซ้ำ * , ** ) ถึงสุดท้ายอกหักกะซ่าง หัวใจกะยอม