คิดฮอดบ้านเฮา

ป่านนี้บ้านเฮาสิคือเก่าบ่ จากมาโดนแล้วหนอ อยู่ กทม. บ่ได้คืนเมือ เทศกาลยามใด๋ กะบ่ได้ไปนำเขาจักเทื่อ ชีวิตแรงงานขายเหงื่อ ลำบากเอาเหลือ อยากเมือบ้านเฮา.. มองฟ้าหม่น กลางผู้คนเมืองหลวง คิดฮอดพุ่มพวง สาวเคยควง ก้ำแดนอิสาน ถ่าอ้ายแหน่เด้อ ถ่าก่อนเด้อ นงคราญ อย่าพึ่งส่งสายตาหวาน ทอดสะพานให้บ่าวบ้านอื่น สิ้นปียามใด๋ว่าสิกลับไปกะบ่มีเงิน ความจนรีดไถเหลือเกิน ขาดๆ เขินๆ กะต้องทนฝืน เหลือในบัญชี เก็บออมใช้หนี้ ไถ่ที่นาคืน ทนฝากผ่านอีกกี่คืน พอได้หยิบยื่นใส่มือแม่พ่อ.. ( 9 Times ) ยามว่าทุกข์ยากแท้ เห็นหน้าแม่ดอกลอยมา คึดฮอดคำสัญญา ก่อนจากลาทุ่งนาแล้ง เข้ามาแปลงมาสร้าง ทางการเงินในเมืองใหญ่ สู้บ่ไหวเมื่อยแอ้แล้ ลำบากแท้กะอยู่โดน ย้อนว่าคนหลังถ่า วันเวลาคืบหน้าใหญ่ ได้เป็นนายเป็นเจ้า เงินเดือนเข้า เป็นหมื่นแสน * ความฝันลอยแล่น ปานนกแจนแวนบินวน อนาคตของคนจน เวียนๆ วนๆ สู้ทนคดแค้น หาเช้ากินค่ำ ผลาบ่นำนั่งรถแอ้มแว่น โชคหมานได้เงินจักแสน สิฟ้าวแล่นคืนเมือบ้านเฮา ฟังลำกลอนเก่า อยู่บ้านเฮาชายคาอิสาน บ่ต้องฟ้าวนำโรงงาน บ่ต้องย่านเจ้านายคือเก่า ทำไร่ไถนา พลิกฟืนชตา ชาวนาบ้านเฮา ให้ร่ำรวย คือญี่ปุ่นเขา อิสานบ้านเฮา ม่วนซื่นโอแซว * ความฝันลอยแล่น ปานนกแจนแวนบินวน อนาคตของคนจน เวียนๆ วนๆ สู้ทนคดแค้น หาเช้ากินค่ำ ผลาบ่นำนั่งรถแอ้มแว่น โชคหมานได้เงินจักแสน สิฟ้าวแล่นคืนเมือบ้านเฮา ฟังลำกลอนเก่า อยู่บ้านเฮาชายคาอิสาน บ่ต้องฟ้าวนำโรงงาน บ่ต้องย่านเจ้านายคือเก่า ทำไร่ไถนา พลิกฟืนชตา ชาวนาบ้านเฮา ให้ร่ำรวย คือญี่ปุ่นเขา อิสานบ้านเฮา ม่วนซื่นโอแซว