เธอถามฉันว่าทำไม ต้องพูดคำว่าคิดถึง ทั้งที่เราได้เจอกันประจำ กินข้าวยังทำอะไร คำถามเดิม ที่ยังถามซ้ำๆ เผื่อวันหนึ่งที่เรา ไม่เจอะกันเหมือนอย่างในวันนี้ ก็เลยคิดถึงเธอล่วงหน้าเลย.. แล้วกัน แค่นึกไม่ออกเลย ไม่เคยนึกถึงมัน วันที่เราไม่ได้คุยกันประจำ คงคิดถึงแย่เลย ทุกเสียงหัวเราะที่ทำฉันยิ้ม อาจลืมคิดถึงกัน ถ้าวันหนึ่งไม่เจอกันอย่างนี้ ก็เลยคิดถึงเธอล่วงหน้าเลย.. แล้วกัน แม้คราวที่โลกจะหมุน เราห่างจากกันไป ก็คงเป็นเรื่องธรรมดา ที่เราต้องเจอมันสักวัน แต่ก่อนจะถึงวันที่ไม่เจอกัน ฉันอยากจะทำให้วันนี้ เป็นความทรงจำที่ดี.. ที่สุด ( 2 Times ) แค่หวังไว้อย่างหนึ่ง ความคิดถึงที่ส่งไปไว้ก่อน จะถึงเธอบ้างแล้วกัน เผื่อไว้.. ถ้าไม่ได้เจอ ก็เลยคิดถึงเธอล่วงหน้าเลย แล้วกัน..