เหม่อมองท้องฟ้า เห็นเมฆลอย คล้อยไป ใบไม้พริ้วไหว เมื่อลมพัดแผ่วเบา ก็เหงาตาม กลิ่นไอสายฝน ละอองพร่างพรม ชุ่มฉ่ำ เธออยู่ที่ไหน จิตใจเผลอคิดตาม คิดถึงเธอ ฝนก็เทหัวใจ ก็เซเหว่หว้านะเออ ฟ้าฝนแกล้งกันอย่างนี้เสมอ รังแกคนเหงาทำไม * เมื่อความคิดถึง มาพร้อมกับฝน ห่วงหาใครบางคน เมื่อฝนเป็นสาย ไม่รู้เลยว่าเธอ ติดฝนอยู่ไหน จะเปียกฝนหรือเปล่า กังวลอยู่นะ ฝาก ความ คิด ถึง กลับไปกับฝน ส่งถึงใครบางคนให้เธอได้รู้ว่า ให้เธอรีบกลับมา อย่าลืมว่ามีคนห่วงใย เกลียดกลัวฟ้าร้อง ยิ่งตอนที่ไม่มี เธออยู่ ปิดตาป้องหู ไม่รู้ต้องซบใคร เมื่อไร้เธอ ฝนก็เทหัวใจ ก็เซเหว่หว้านะเออ ฟ้าฝนแกล้งกันอย่างนี้เสมอ รังแกคนเหงาทำไม * เมื่อความคิดถึง มาพร้อมกับฝน ห่วงหาใครบางคน เมื่อฝนเป็นสาย ไม่รู้เลยว่าเธอ ติดฝนอยู่ไหน จะเปียกฝนหรือเปล่า กังวลอยู่นะ ฝาก ความ คิด ถึง กลับไปกับฝน ส่งถึงใครบางคนให้เธอได้รู้ว่า ให้เธอรีบกลับมา อย่าลืมว่ามีคนห่วงใย ฝนก็เทหัวใจ ก็เซเหว่หว้านะเออ ฟ้าฝนแกล้งกันอย่างนี้เสมอ รังแกคนเหงาทำไม * เมื่อความคิดถึง มาพร้อมกับฝน ห่วงหาใครบางคน เมื่อฝนเป็นสาย ไม่รู้เลยว่าเธอ ติดฝนอยู่ไหน จะเปียกฝนหรือเปล่า กังวลอยู่นะ ฝาก ความ คิด ถึง กลับไปกับฝน ส่งถึงใครบางคนให้เธอได้รู้ว่า ให้เธอรีบกลับมา อย่าลืมว่ามีคนห่วงใย