F#mE|DA
F#mE|D|E
จำF#mได้บ่ คำเว้าEของไผ๋
นานเท่าไหร่D ก็สิมี Eแต่น้อง A
จำF#mได้บ่ น้อใจเEจ้าของ
คำสัญญาที่Dเฮาทั้งสอง เคยให้กันEไว้
ลบF#mแล้วบ่ ลบมันเหมิดEแล้วบ่
ฮอยกอดDมื้อใน Eมื้อนั้น A
ลืมF#mแล้วบ่ ลืมเหมิดEแล้วบ่
ที่ขอคู่Dความสัมพันธ์
สิฮักแพงEกันตลอดไป
* คือมาซ่างว่าD แท้หนอE
นี่บ้C#mอ คนฮักF#mกัน
บอกว่าใจสิDฮักมั่นEแต่น้องผู้เดียวA
เอาคำDว่าฮักมาหลอกE
เพียงขอC#mได้แลกความเสียวF#m
ได้ดังใจแDล้วไปฮูดซิป
แล้วป๋าถิ่มง่ายEๆ
** ขั่นบ่อยากได้ไDอ้คำว่าบอกว่าฮักE
แต่ถ้าน้องบ่ฮักC#mก็คงบ่ให้ F#m
ยอมได้ทั้งตัวD และหัวใจใEห้อ้ายดูแล A
เซื่อใจไDด้เบิ่ดสุอย่างE
คิดว่าที่เว้นห่างC#mๆ สิจะฮักแท้ F#m
สุดท้ายDอ้ายแค่คนตอแหลE
ที่มันบ่จริงF#mใจ
F#mE|DE
F#mE|D|E
( ซ้ำ * , ** , ** )
สุดท้ายDอ้ายแค่คนตอแหลE
สันดานบ่จริงF#mใจ
