คำลา(แผ่นดินไหวในใจน้อง)

เกือบยืนบ่ไหว เมื่อต้องกลั้นใจเอ่ยลา ฮักอ้ายกะฮักสำฟ้า บ่อยากสิจากอ้ายไป บ่ได้เบิ่ดฮัก น้องยังฮักอ้ายเบิ่ดหัวใจ ฮักอ้ายมีค่าหลาย เกินสิเก็บเอาไว้ในใจนาน ฮือ.. ขอนั่งกับอ้ายก่อนสิเฮาจะไปไกลห่าง ขอบใจทุกอย่าง ที่เคยฮ่วมสร้างมาเด้อ อ้ายเจ็บส่ำใด๋ น้องปวดหัวใจหลายกว่า ชีวิตมื้อหน้า บ่มีอ้ายน้องมันทรมาน * ปานแผ่นดินไหว หัวใจน้องไหวสั่น บ่อยากเลิกกัน แต่ต้องเอ่ยคำนั้นกับอ้าย กะลิโตนอ้ายอยู่ ย้อนฮู้ ว่าอ้ายปวด.. หัว.. ใจ เจ็บจนเกือบตาย.. ที่ต้องเอ่ยคำลา ปากเอ่ยคำลา แต่น้ำตาน้องมันตกใน เจ็บแทบขาดใจ เกือบตายคือกันอ้ายเอ้ย น้องมีเหตุผล จึงฝืนทนเอ่ยคำร่ำลา ลาก่อนเด้อจ้า หากมีวาสนา คงมาพ้อกัน ขอนั่งกับอ้าย ก่อนที่เฮาสิไปไกลห่าง ขอบใจทุกอย่าง ที่เคยฮ่วมสร้างมาเด้อ อ้ายเจ็บส่ำใด๋ น้องปวดหัวใจหลายกว่า ชีวิตมื้อหน้า บ่มีอ้ายน้องมันทรมาน.. * ปานแผ่นดินไหว หัวใจน้องไหวสั่น บ่อยากเลิกกัน แต่ต้องเอ่ยคำนั้นกับอ้าย กะลิโตนอ้ายอยู่ ย้อนฮู้ ว่าอ้ายปวด.. หัว.. ใจ เจ็บจนเกือบตาย.. ที่ต้องเอ่ยคำลา ที่ต้องเอ่ยคำลา ที่ต้องเอ่ยคำลา..