//
*** คั่นคึดว่าอ้ายบ่แมนเจ้ากะไป บ่ต้องคิดหยังหลายอ้ายบ่ตายดอก เมื่อเจ้าเจอคนที่คิดว่าเขาดีพอ สิบ่อ้อนวอนขอให้หลูโตน * คนหมดใจเห็ดจั่งใด๋ก็ไปอยู่ดี บ๋าฟ้าบ๋าธรณี กะมีค่าสำเก่า มันอยู่อยาก ย้อนว่าเจ้าฮักเขา บ่ต้องโอ้ต้องอ่าวคั่นสิไป ** คั่นฮักเขาเจ้ากะไปสา อย่าคึดหลาย อกฮักบ่ถึงตายดอกอ้ายว่า คั่นบ่สมศักดิศรี กะให้หนีจากกัน ที่ผ่านมาคึดว่าฝันทอนั้นหละ คั่นเจ้าไปได้สวย ถึงใจต้องป่วยปี สิยอมเจ็บโดยดี บ่โอ้อ่าว สิบ่ท่วงวาสนา เมื่อผลาบ่หลาย ถึงสิเจ็บรอดตาย อ้ายสิคิดว่า.. คาดสิเจ็บ ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ ** , ** ) ( ซ้ำ *** )