ความหวังโง่ๆ

* กลับมาที่เดิม ก็ทั้งที่รู้ ว่าตรงนี้ มันก็ไม่เหลือใคร ความหวังโง่ ๆ ยังทำให้ฉันต้องรอต่อไป ก็ทั้งที่มันแสนเลื่อนลอย ไม่เคยพบใคร ไม่เห็นอะไรที่ตามหา อยู่ไหนล่ะที่ฉันเฝ้าไขว่คว้า ได้พบเจอก็เพียงความผิดหวัง เหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยหัวใจ แต่ตอบตัวเองไม่ได้สักครั้ง ว่าเฝ้ารอ ไปเพื่ออะไร ( ซ้ำ * ) ในความมืดมน ความหวังเหมือนไฟที่ส่องมา แต่ใจที่ฉันมีกลับอ่อนล้า ยิ่งเฝ้ารอมันก็ยิ่งเหน็บหนาว อีกเนิ่นนานสักเท่าไร ที่ใจจะของฉันจะไม่ปวดร้าว ไม่ทุกข์ทน ไม่ทรมาน ||| ( 2 Times ) ( ซ้ำ * ) ||| ( 8 Times )