ดEอกไม้ถ้B/Ebาวางมันอยู่เฉยC#mๆ
ไม่เคยBให้ใครชื่นชมA
อาจงดงามG#mแต่มันก็ไม่สมF#m
ไม่สมBกับที่มันเป็นดอกไม้
บEทเพลงB/Ebที่แต่งเอาไว้ C#m
แต่ไม่เคยBmให้ใครได้ฟังA
ความรู้สึกG#mที่ใส่ลงในทุกF#mคำ
มันBก็หมดDความหมาย
* ความGรักก็เช่นกันใช่ไหมEm
มันจะงดงามอย่างไร Am
ถ้าไม่เคยมอบให้ใครD ได้รับสักคน
** รักGไม่ควรเป็นอย่างนี้ Emรักต้องพูดไปสักที Am
รักควรเป็นเรื่องดีๆD ที่คนBสองคนG#m เข้าใจ C#m
บอกกับเขาF#mว่าเรานั้นคิดอย่างไร B
ว่ารู้สึกดี G#mอยากมีคนรู้ใC#mจ บอกกับเขาF#mว่าคิดถึงจัง
บอกว่ารักBนะ ให้เขาฟัง[(C)]จากหัวใจ
E|B/Eb|C#m|B
ช็EอกโกแลตB/Ebที่เปี่ยมความหวานC#m
คงจะหวานBmได้เนิ่นนานเป็นสองAเท่า
ความสุขG#m ถ้าแบ่งปันF#mให้กับเขา
สุขนั้นBก็จะไม่จืดDจางหาย
( ซ้ำ * , ** )
C|Bm|Am|G
C|Bm|AmBm|CD
ชาG... ดาEm... ดาAm.. D
( ซ้ำ ** )
E|C#m|F#m|B
G#m|C#m|F#m
บอกว่ารักBนะ ให้เขาฟังจากหัวEใจ
