AF#m|DE
AF#m|DE|E
ตั้งแต่คราวน้อยAๆ ละย่างตามฮอยแม่ F#m
อิพ่อปั้นคันแท Dอิแม่นั่งลกกล้าE
ล่ะเว้าขึ้นเสียงดังAล่ะให้พ่อแม่ฟังว่าF#m
ใหญ่มาDอิหล่าอยากเป็นหมอE
เสียงเอิ้นใส่ล่Aะมาจากอิพ่อF#m
ว่าสิรอDมื้อนั้นเด้อคำE
อันว่าพ่อแม่นี้ Aล่ะบ่ได้เรียนสูงF#m
เลยได้อยู่ท่งDตากแดดหน้าก่ำE
ให้ไปฮอดฝันAล่ะตั้งใจเด้อคำF#m
ยังจำได้ล่Dะบ่เคยลืมE
เวลาผ่านไปใDจกะยังฮำฮอนDm
ภาพสะท้อนC#mในสังคมเมืองใหญ่
อั่นล่ะฝันDนั้นกะมาส่างอยู่ไกล
จักมื้อได๋.. สิไปฮอดEบ่น้อ
* คิดฮอดคราวเป็นเด็กน้อยA
ล่ะเว้าอยู่จ้อยๆF#m
ว่าใหญ่มาข่อยDสิเป็นหมอเป็นครูE
เติบได้ใหญ่มาAจนว่าน้ำตาขู๋ F#m
ต้องสู้เDพื่อความอยู่รอดE
อันว่าความฝันนั้นAมันคือซ่างไกลล้นF#m
ต้องทนDกับโลกการแข่งขันE
จนว่าน้ำตาย้อยAแต่กะสู้บ่มียั่นF#m
จักมื้อนั้นD.. มันสิมีบ่ Eสู้จนท้อลางAเทื่อ.. E
AF#m|DE
AF#m|DE|E
เวลาผ่านไปใDจกะยังฮำฮอนDm
ภาพสะท้อนC#mในสังคมเมืองใหญ่
อั่นล่ะฝันDนั้นกะมาส่างอยู่ไกล
จักมื้อได๋.. สิไปฮอดEบ่น้อ
* คิดฮอดคราวเป็นเด็กน้อยA
ล่ะเว้าอยู่จ้อยๆF#m
ว่าใหญ่มาข่อยDสิเป็นหมอเป็นครูE
เติบได้ใหญ่มาAจนว่าน้ำตาขู๋ F#m
ต้องสู้เDพื่อความอยู่รอดE
อันว่าความฝันนั้นAมันคือซ่างไกลล้นF#m
ต้องทนDกับโลกการแข่งขันE
จนว่าน้ำตาย้อยAแต่กะสู้บ่มียั่นF#m
จักมื้อนั้นD.. มันสิมีบ่ E
* คิดฮอดคราวเป็นเด็กน้อยA
ล่ะเว้าอยู่จ้อยๆF#m
ว่าใหญ่มาข่อยDสิเป็นหมอเป็นครูE
เติบได้ใหญ่มาAจนว่าน้ำตาขู๋ F#m
ต้องสู้เDพื่อความอยู่รอดE
อันว่าความฝันนั้นAมันคือซ่างไกลล้นF#m
ต้องทนDกับโลกการแข่งขันE
จนว่าน้ำตาย้อยAแต่กะสู้บ่มียั่นF#m
จักมื้อนั้นD.. มันสิมีบ่ Eสู้จนท้อลางเทื่อ..
AF#m|DE|A
