Asus2Amaj9|Asus2|Amaj9
เหตุผAsus2ลของการจากลาE/G# จากกันและกันF#m
สักวันEหนึ่งเธอคงเข้าใจเองDmaj7
ให้เพลงนี้เป็นC#m7พยานแห่งรักBm7 เมื่อเรานั้นเหงาEใจ
แค่คิAsus2ดว่าสองเราจากกันE/G#เหนื่อยใจเหลือเกินF#m
ไม่อยากให้มันEเป็นอย่างนี้เDmaj7ลย
จำเป็นC#m7ต้องเอ่ยBm7ปาก แม้ไEม่อยากลา
* ไม่ต้Dmaj7องร้องไห้ออกมา ถ้าชีวิตAsus2นี้ขาดฉันไป
ฉันBm7คงอยู่อาจไม่ใช่ตัวEเป็นหัวใจ
** แม้Asus2อาจเป็นสุดท้ายE/G#ที่ฉันได้เจอF#mเธอ
สุดท้ายEที่ฉันได้มองDmaj7เธอ
จะบอกC#m7ให้ฟังและย้ำBm7ว่าฉันนั้นรักEเธอ
แม้Asus2ฉันต้องจากไปแC#7ต่ภายในใจนั้F#mนยังรักB7
(เธDmaj7อมีค่า เกินC#m7ที่ฉันจะลืมDmaj9
ความทรงจำEครั้งนี้ไม่มีเ[(Asus2)]ลือน)
ก็รู้Asus2 รู้ที่ผ่านมาE/G#จากคนคุ้นเคยF#m
ว่ามีกัEนและกันเหมือนใครDmaj7ๆ
ต่อจากนี้ไปไC#m7ม่มีอีกแล้วBm7ที่เราใกล้ชิดEกัน
ก็รู้Asus2ว่าสองเราจากกันE/G#นั้นคือน้ำตาF#m
แต่เมื่อเวลาEมันรักษาDmaj7ใจ
และเป็นC#m7เครื่องบอกBm7กล่าวว่าฉันEคงต้องลา
( ซ้ำ * , ** )
F#m|F#mM7
จะไม่ลบF#m7แผลไปจากใจ B
ไม่มีวันD(จะลืมกัน) ไม่มีวัน(จะลืมกัน)
ไม่มีวันEเลือนหายไปจากใจ
Asus2|E/G#|F#m7|E
Dmaj7|C#m7|Bm7|E
Asus2|C#7|F#m7|B7|D|C#m|D|E
( ซ้ำ ** )
ต่อDmaj7ให้ตัวต้องตายC#m7 และเจออะไร Dmaj9
ความทรงจำEครั้งนี้.. ไม่มีเAsus2ลือน
