//
เหตุผลของการจากลา จากกันและกัน สักวันหนึ่งเธอคงเข้าใจเอง ให้เพลงนี้เป็นพยานแห่งรัก เมื่อเรานั้นเหงาใจ แค่คิดว่าสองเราจากกันเหนื่อยใจเหลือเกิน ไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้เลย จำเป็นต้องเอ่ยปาก แม้ไม่อยากลา * ไม่ต้องร้องไห้ออกมา ถ้าชีวิตนี้ขาดฉันไป ฉันคงอยู่อาจไม่ใช่ตัวเป็นหัวใจ ** แม้อาจเป็นสุดท้ายที่ฉันได้เจอเธอ สุดท้ายที่ฉันได้มองเธอ จะบอกให้ฟังและย้ำว่าฉันนั้นรักเธอ แม้ฉันต้องจากไปแต่ภายในใจนั้นยังรัก (เธอมีค่า เกินที่ฉันจะลืม ความทรงจำครั้งนี้ไม่มีเลือน) ก็รู้ รู้ที่ผ่านมาจากคนคุ้นเคย ว่ามีกันและกันเหมือนใครๆ ต่อจากนี้ไปไม่มีอีกแล้วที่เราใกล้ชิดกัน ก็รู้ว่าสองเราจากกันนั้นคือน้ำตา แต่เมื่อเวลามันรักษาใจ และเป็นเครื่องบอกกล่าวว่าฉันคงต้องลา ( ซ้ำ * , ** ) จะไม่ลบแผลไปจากใจ ไม่มีวัน(จะลืมกัน) ไม่มีวัน(จะลืมกัน) ไม่มีวันเลือนหายไปจากใจ ( ซ้ำ ** ) ต่อให้ตัวต้องตาย และเจออะไร ความทรงจำครั้งนี้.. ไม่มีเลือน
