//
กะบ่ฮู้.. ว่าเป็นหยัง เป็นตาซัง งึดนำโตเจ้าของ ตำรา.. ที่ครูให้ท่อง ยังบ่ทันเบิดคาบ กะลืม ทีกับเรื่อง.. บ่อยากจำ อยากจื่อ มันกะคือ ฝังอยู่ในสมอง บ่เห็น มันสิได้ท่อง จือสุม่อง จำทุกตอนบ่มีลืม * (แต่)ภาพเธอยังคงวนเวียน อยู่ทุกเรื่องราว สิเที่ยว สิกิน สินอน หรือตอนหลับตา ** ครูครับ ซ่อยสอนผมแน ได้บ่ ครูครับ เฮ็ดจั่งได๋ จั่งสิลบเธอออกจากใจ ครูครับ ซ่อยสอนผมอีก จักวิชาได้บ่ครูครับ อยากสิเซาคิดฮอดเขา.. ครูสอนได้บ่วิชาลืม อยากลืมเจ้าให้ลง แต่มันยังคงเฝ้าคิดถึงเธอ พยายามทำใจแล้วเด้อ เฮ้อ.. เฮ้อ.. เฮอ ( ซ้ำ * , ** ) อยากสิเซาปวดร้าว.. ครูสอนได้บ่วิชาลืม
