ครบรอบวันเลิกลา

ค

รบรอบวันที่เ

ราเลิกลา

เกื

อบลืมว่าเคยเ

สียน้ำตา

แม้คว

ามรู้สึกเดิมจะย้

อนกลับมา

แต่ก็

รู้ดีว่าฉันควรต้องตัดใ

จ

ใ

นยามที่ตะ

วันลับฟ้า

ค

วามรักก็มล

ายลับตา

เหมือน

ฉันนอนหลับโดยไม่ไ

ด้หลับตา

หลุดจากห้

วงนิทราฉันรู้ต้องกลับไ

ป

* กลับไปก

อดตัวเอง..

ปลอบใ

จตัวเอง..

บ

อกตัวเองว่าอย่ากังวล

จง

มีชีวิต

เพื่อ

วันใหม่..

เพื่อร

อยยิ้ม..

ผ่

านมาตั้งเนิ่นนาน

ความทรงจำยังคงยังคงเหมือนวันเก่า

อาจเป็นเพราะฉันเผลอ

มีอารมณ์ละเมอพร่ำเพ้อเหมือนคนเหงา

ไ

ม่ได้เจอหน้ากัน

เธอจะคิดถึงคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า?

อยากพูดคุยเรื่องราว

ที่ใครใครได้ฟังก็หาว่าขบขัน

ห

ากพิจารณา

เหตุที่ความสัมพันธ์ของเราไม่เหมือนเก่า

เป็นเพราะเจตนา

องค์รวมความสำคัญของฉันไม่เท่าเขา

เปรี

ยบดังแสงตะวัน

ถูกดวงจันทร์คั่นกลางขวางบังจนเป็นเงา

ต่อให้เพียงชั่วคราว

แต่เพียงพอจะทำให้รักเราจบกัน

ค

วามจริงที่ต้องเผชิญ

มันย

ากเกินทนไหว

แม้ว่าฉันต้องก

ารเธอมากเท่าไร

ฉันก็คงต้อง

ทำได้เพียงแค่ต้องกลับไป

* กลับไปก

อดตัวเอง..

ปลอบใ

จตัวเอง..

บ

อกตัวเองว่าอย่ากังวล

จง

มีชีวิต

เพื่อ

วันใหม่..

เพื่อร

อยยิ้ม..

เพื่อ

วันใหม่..

เพื่อร

อยยิ้ม..

ของเรา