C#m|B|A|A
มองC#mดู เหมือนกับคนBทั่วไป
ที่ยังพอAหายใจ ได้อย่างเดิมทุกวัน
มองC#mดู คงรู้ไBม่ถึงข้างใน
ว่ามันตายAทั้งเป็น ในวันที่เธอทิ้งกัน
คำBลวงที่เธอAบอก ทำBคนให้แหลกA สลาย.. F#
เหลือEเพียงตัวแต่ไม่มีจิตใจB/Eb
ยังมีชีวิตC#mก็ไร้ วิญญาณA
วกEเวียนวนบนโลกใบนี้B/Eb
จะG#mหลุดจะพ้นC#mทุกข์ได้ Bเมื่อไหร่F#m.. ฮู้วว.. B
กลายC#mเป็น คนไม่มีหัBวใจ
ที่ยังทรมAานอยู่กับคืนและวัน
ใจเC#mรา ที่ยกBให้เธอไป
มันคงไม่Aสำคัญ เธอจึงเหยียบย่ำกัน
นาBทีที่เธอAไป ใจมัBนก็แหลกAสลาย F#
เหลือEเพียงตัวแต่ไม่มีจิตใจ B/Eb
ยังมีชีวิตC#mก็ไร้ วิญญาณA
เฝ้าEรอคอยนาทีสุดท้ายB/Eb
ที่G#mยังไม่รู้C#mว่าคือ เBมื่อไหร่F#m.. B
คงเหลือEเพียงตัวแต่ไม่มีจิตใจB/Eb
ยังมีชีวิตC#mก็ไร้ วิญญาณA
วกEเวียนวนบนโลกใบนี้B/Eb
จะG#mหลุดจะพ้นC#mทุกข์ได้ Bเมื่อไหร่F#m.. ฮู้วว.. B
E|B/Eb|C#m|A
ที่เคยรักกัน
E|B/EbG#m|C#mB
ไม่มีความหมาย
F#m ทุกวันก็B..
เหลือEเพียงตัวแต่ไม่มีจิตใจ B/Eb
ยังมีชีวิตC#mก็ไร้ วิญญาณA
วกEเวียนวนบนโลกใบนี้B/Eb
จะG#mหลุดจะพ้นC#mทุกข์ได้ Bเมื่อไหร่F#m.. ฮู้วว.. B
E
