คนไทยของพระราชา

เป็นตอนเช้าที่ดวงตะวัน คล้ายไม่ส่องแสง ดวงใจ..ไร้เรี่ยวแรง จะทำอะไรทุกอย่าง น้ำตา..ที่ไหลลงมาพร้อมกันทุกถิ่นหนทาง ตอกย้ำ..ว่านี่คงเป็ความจริง สิ่งที่ต้องเจอ วอนดาว ทุกๆ ดวง โอบล้อมเมื่อพ่อเหน็บหนาว วอนลมพัดเบาๆ ให้พ่อสบายร่มเย็น ลูกเอง..ก็ท่องในใจ ต้องแข็งแรงให้พ่อเห็น จะเป็นคนดีให้ได้ครึ่งหนึ่งที่พ่อเป็น ตั้งแต่บัดนี้ไป เรามีพ่อคนเดียว.. คือในหลวงในใจ.. เรามีชีวิตเดียวขอใช้ตามรอยพ่อไป ทุกคำสอนยังจำ เพื่อนำเป็นแนวทางไว้ใช้ ให้พ่อได้ภูมิใจ.. เมื่อมองลงมา เป็นดังแสงเปลวเทียน ส่องทางเมื่อยามอ่อนล้า เป็นดังสายฝนฟาชโลมให้ใจร่มเย็น สองเท้า..ที่ก้าวเดิน สองมือไม่เคยว่างเว้น ไม่มีใครเทียบเท่าที่พ่อฉันเป็น.. จดจำไม่รู้ลืม * เรามีพ่อคนเดียว.. คือในหลวงในใจ.. เรามีชีวิตเดียวขอใช้ตามรอยพ่อไป ทุกคำสอนยังจำ เพื่อนำเป็นแนวทางไว้ใช้ ให้พ่อได้ภูมิใจ.. เมื่อมองลงมา ( ซ้ำ * , * ) เพราะลูกคือคนไทย ของพระราชา