ก็รู้ขอบเขตของคำว่าเพื่อ อยู่ตรงไหน คนที่คุ้นเคยอยู่ใกล้ๆ อย่าคิดอะไร ไปไกลกว่านั้น ก็รู้ระหว่างสองเรา ต้องเว้นไว้แค่ไหน เส้นบางๆ ถ้าหากว่าข้ามไป อาจทำลายความไว้ใจ ทุกอย่าง แต่เมื่อเวลานั้นผ่านไปได้ไม่นาน กำแพงที่ตั้งเอาไว้กลับพังทลาย * ต้องขอโทษที่ฉันเป็น คนใกล้ที่ดันคิดไกล อ่อนไหวเอาใจไปรักเธอ ทั้งที่รู้ว่าไม่ควร ขอโทษที่เป็น คนไม่รักษาสัญญา สร้างปัญหาให้เธอต้องคิดมาก แต่ได้โปรด อย่าเพิ่งโกรธ อย่าเพิ่งไล่คนใกล้คนนี้ให้ไปไกลๆ เผลอคิดไปเองคนเดียว ว่าเราใกล้กันคงไม่เป็นไรใช่ไหม? ถ้ากรรมการไม่เป่า ว่าใกล้เกินไปจะรักฉันไหม? จินตนาการเป็นหน้าเป็นหน้าเธอ Even though I know that’s so wrong when you coming up too close i fall for you กลั้นใจและตัดสินใจ ข้ามเส้นที่เธอขีดไว้ถลำลงไป ทั้งที่ก็รู้ตัวดีว่าคนคิดไกล สุดท้ายต้องจบยังไง หวังเธอเข้าใจ หวังเธอให้อภัย กับฉันคนนี้ที่คิดไปไกล แต่เมื่อเวลานั้นผ่านไปได้ไม่นาน กำแพงที่ตั้งเอาไว้กลับพังทลาย * ต้องขอโทษที่ฉันเป็น คนใกล้ที่ดันคิดไกล อ่อนไหวเอาใจไปรักเธอ ทั้งที่รู้ว่าไม่ควร ขอโทษที่เป็น คนไม่รักษาสัญญา สร้างปัญหาให้เธอต้องคิดมาก แต่ได้โปรด อย่าเพิ่งโกรธ อย่าเพิ่งไล่คนใกล้คนนี้ให้ไปไกลๆ * ต้องขอโทษที่ฉันเป็น (ที่ฉันเป็น) คนใกล้ที่ดันคิดไกล อ่อนไหวเอาใจไปรักเธอ ทั้งที่รู้ว่าไม่ควร ขอโทษที่เป็น คนไม่รักษาสัญญา สร้างปัญหาให้เธอต้องคิดมาก แต่ได้โปรด อย่าเพิ่งโกรธ อย่าเพิ่งไล่คนใกล้คนนี้ให้ไปไกลๆ