//
||| ( 2 Times ) เหมือนพายุในจิตใจ ไม่เคยหายไปจากตัวฉัน จนวันนี้ สายลมหนาวความอ่อนแอ ฉันรับรู้ได้แต่ความหลัง และเป็นฉันเอง * ที่ยังคิดถึงทุกครั้งที่รู้สึก ที่ยังนึกถึงความจริงที่ทุกอย่าง จบลงเพราะฉันเธอถึงได้เดินจากไป จะมีไหมสักวันที่เราพบกัน มีบางครั้งที่หลับตา ฉันยังเห็นเธอในความฝัน ยืนมองฉัน และทุกครั้งที่ตื่นมา ภาพเหล่านั้นจะคอยบอกไว้ ว่าเป็นฉันเอง * ที่ยังคิดถึงทุกครั้งที่รู้สึก ที่ยังนึกถึงความจริงที่ทุกอย่าง จบลง.. เพราะฉัน เธอถึงได้เดินจากไป จะมีไหมสักวันที่เราพบกัน ขอแค่เพียงสักครั้งได้บอกเธอ ให้รู้ว่าฉันยังคงยังต้องการ ขอโทษเธออีกครั้ง กับความทรงจำที่ฉันได้สร้างไว้ ถึงเป็นเหมือนแค่คนเห็นแก่ตัว ที่อยากจบเรื่องเดิมๆ เพียงแค่คำ พูดเดิมๆ ซ้ำๆ เผื่อมันจะทำให้รู้สึกดี.. เผื่อมันจะทำให้รู้สึกดี.. เผื่อมันจะทำให้รู้สึกดี..
