//
||| ( 2 Times ) คนเดินหลงทาง ย่ำเดินหนทางที่ดูเปล่าเปลี่ยว ลำพังคนเดียว เปลี่ยวทางเหงาใจ หลบหนีผู้คนที่สับสน สังคมที่น่าเบื่อหน่าย คุณเคยบ้างไหมต้องร้องไห้.. คนเดียว ฮือ... ฮือ... ฮือ... ฮือ.... * มีบางถ้อยคำ ที่ตอกย้ำหัวใจให้เราต้องเจ็บ เจ็บเสียจนต้องทนทุกข์.. มานาน ความเลวครั้งเดียวได้เกี่ยวพัน หัวใจที่เคยกล้าแกร่ง อาจดูแข็งแรง แต่บอบช้ำ.. ภายใน ** เคย.. บ้างไหม ความเลว.. มันโหดร้าย ลบล้าง.. และทำลาย ความดีที่เคยสร้างมา *** ดุจดังผาสูงชัน ที่ต้องยืนลำพังคนเดียว จะเหลียวมองหาใคร ไม่มีสักคน พายุฝน.. โหมกระหน่ำ ความดีงามที่เคยปิดตาย ต้องมลายหายไปในความเลว ฮือ... ฮือ... ฮือ... ฮือ.... ( ซ้ำ * , ** , *** ) ฮือ... ฮือ... ฮือ... ฮือ....