น้องคนนอกสายตา แค่มองมากะยากสิตาย อย่าว่าเถาะสิหวังได้ใจ คงบ่มีทาง บ่คือเขาผู้อ้ายตามตื้อ นั่งซื่อ ๆ กะโดนใจอ้ายจัง ได้เว้านำอยู่ดอกบางครั้ง เมื่ออ้ายมีปัญหา * น้องคงมีสิทธิ์ แค่คนให้ยืมลิขวิตปากกา ในยามอ้ายลืมเอามา หน้าที่น้องมีส่ำนั้น แต่สิทธิ์ของเขา ได้ครอบครองโตอ้ายทุกด้าน อิจฉาแท้กะได้แค่เก็บอาการ แล้วกลับหลังหัน (ไปอยู่หลังห้อง) น้องผู้ฮ้ายพ้องปึก แค่ความฮู้สึกยังเปิดเผยบ่ได้ อยากบอกว่าฮักฮักอ้ายออกไป แต่อายเจ้าของ บ่คือเขาทั้ง ทั้งงามทั้งเก่ง อ้ายคงเล็งฮอดมื้อแต่งดอง ต้องเจียมใจในมุมหลังห้อง แก้มนองน้ำตา ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ * ) น้องคงมีสิทธิ์ แค่คนให้ยืมลิขวิตปากกา ในยามอ้ายลืมเอามา หน้าที่น้องมีส่ำนั้น แต่สิทธิ์ของเขา ได้ครอบครองโตอ้ายทุกด้าน อิจฉาแท้กะได้แค่เก็บอาการ แล้วกลับหลังหัน.. ไปอยู่หลังห้อง