คนหมดใจ

อยู่บนโลกใบเก่า อยู่ก็ซ้ำๆ เดิมๆ ต่างจากเดิมคือมีน้ำตา ไม่อาจย้อนเข็มนาฬิกา วันที่เขาไม่ห้วนมาก็เท่านั้น ผ่านคืนวันเดียวดาย เดินต่อไปลำพัง อยู่กับใจที่มันพังๆ อยากจะร้องให้มันดังๆ ในทุกครั้ง ที่คิดถึงเธอ โลกใบนี้ไม่มีที่เป็นของเรา ถึงแม้ตัวเรายังแค่ไปยืมเขามา คนหนึ่งคนที่เขาไม่คิดกลับมา อ้อนวอนฟ้าเท่าไหร่ * คนหมดใจจะรออะไรจากเขา ป่านนี้เขาคงมีใครไปตั้งนาน แต่ความคิดถึงมันเกินใจจะต้านทาน คนมันรักก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม คนหมดใจทำไมเรายังไม่ลืม ยังคงซึ้งรำพึงรำพันอยากได้เจอ ก็ยังคงรักเธอคนเดียวเสมอ คนที่ฉันนั้นไม่อาจเจอ โลกใบนี้ไม่มีที่เป็นของเรา ถึงแม้ตัวเรายังแค่ไปยืมเขามา คนหนึ่งคนที่เขาไม่คิดกลับมา อ้อนวอนฟ้าเท่าไหร่ * คนหมดใจจะรออะไรจากเขา ป่านนี้เขาคงมีใครไปตั้งนาน แต่ความคิดถึงมันเกินใจจะต้านทาน คนมันรักก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม คนหมดใจทำไมเรายังไม่ลืม ยังคงซึ้งรำพึงรำพันอยากได้เจอ ก็ยังคงรักเธอคนเดียวเสมอ คนที่ฉันนั้นไม่อาจเจอ.. * คนหมดใจจะรออะไรจากเขา ป่านนี้เขาคงมีใครไปตั้งนาน แต่ความคิดถึงมันเกินใจจะต้านทาน คนมันรักก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม คนหมดใจทำไมเรายังไม่ลืม ยังคงซึ้งรำพึงรำพันอยากได้เจอ ก็ยังคงรักเธอคนเดียวเสมอ คนที่ฉันนั้นไม่อาจเจอ.. อีกเลย