คนหมดใจ ฟาเรนไฮธ์

อยู่บCนโลกใบเก่า อยู่Amก็ซ้ำๆ เดิมๆ

ต่างจากเดิมFคือมีน้ำตา

ไม่อาจย้อนDmเข็มนาฬิกา

วันที่เขาFไม่ห้วนมาก็เท่านั้นG

ผ่านCคืนวันเดียวดาย เดินAmต่อไปลำพัง

อยู่กับใจที่Fมันพังๆ อยากจะร้องDmให้มันดังๆ

ในทุกครั้งF ที่คิดถึงเธอG

โลกใบนี้ไFม่มีที่เป็นของเรา

ถึงแม้ตัวเราEmยังแค่ไปยืมเขามา

คนหนึ่งคนFที่เขาไม่คิดกลับมา

อ้อนวอนฟ้าGเท่าไหร่

* คนหมดใจจCะรออะไรจากเขา

ป่านนี้เขาAmคงมีใครไปตั้งนาน

แต่ความคิดถึงFมันเกินใจจะต้านFmทาน

คนมันรักGก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม

คนหมดใจทำCไมเรายังไม่ลืม

ยังคงซึ้งEmรำพึงรำพันอยากได้เจอ

ก็ยังคงรักFเธอคนเดียวเสมอ

คนที่ฉันGนั้นไม่อาจเจอ

โลกใบนี้ไFม่มีที่เป็นของเรา

ถึงแม้ตัวเราEmยังแค่ไปยืมเขามา

คนหนึ่งคนFที่เขาไม่คิดกลับมา

อ้อนวอนฟ้าGเท่าไหร่

* คนหมดใจจCะรออะไรจากเขา

ป่านนี้เขาAmคงมีใครไปตั้งนาน

แต่ความคิดถึงFมันเกินใจจะต้านFmทาน

คนมันรักGก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม

คนหมดใจทำCไมเรายังไม่ลืม

ยังคงซึ้งEmรำพึงรำพันอยากได้เจอ

ก็ยังคงรักFเธอคนเดียวเสมอ

คนที่ฉันGนั้นไม่อาจเจอ..

* คนหมดใจจCะรออะไรจากเขา

ป่านนี้เขาAmคงมีใครไปตั้งนาน

แต่ความคิดถึงFมันเกินใจจะต้านFmทาน

คนมันรักGก็ทรมานอยู่เหมือนเดิม

คนหมดใจทำCไมเรายังไม่ลืม

ยังคงซึ้งEmรำพึงรำพันอยากได้เจอ

ก็ยังคงรักFเธอคนเดียวเสมอ

คนที่ฉันGนั้นไม่อาจเจอ.. อีกเลยC