//
เนิ่นนานแค่ไหนที่เขาไม่คืนย้อนมา ทิ้งให้เราต้องรอเราต้องรออยู่อย่างนี้ มันแปลกดีนะไอ้เราก็ดันบ้ารอ อย่างกับคนบ้าบอทั้งทั้งที่รู้ * (ว่า)เค้าไม่กลับมา เขาไม่กลับมาหา ยังคิดว่าเค้ามีใจ หลอกตัวเองเรื่อยไป ว่าเขาจะกลับมา เขาจะกลับมาหา ยังรักเราเหมือนครั้งก่อน ปลอบตัวเองเรื่อยไป (แม้มันจะไม่จริง) เป็นความโชคร้ายที่ดันความจำดี๊ดี เลยไม่ลืมสักทีไม่รู้ต้องทำยังไงต้องทำยังไง ต้องอยู่กับการที่ต้องเป็นคนบ้ารอ อย่างกับคนบ้าบอทั้งๆ ที่รู้ ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ * )