A|A|D|E
เนิ่นAนานแค่ไหนที่เขาไม่คืนBmย้อนมา
ทิ้งให้เราC#mต้องรอเราต้องรออยู่อย่างนี้ F#m E
มันAแปลกดีนะไอ้เราก็ดันBmบ้ารอ
อย่างกับคนC#mบ้าบอทั้งทั้งF#mที่รู้
* (ว่า)เค้า[(E)]ไม่กลับมาA เขาไม่กลับมาC#7หา
ยังคิดF#mว่าเค้าEมีใจ DหลอกC#mตัวเองเรื่อยไป Bm
ว่าเขาEจะกลับมาA เขาจะกลับมาC#7หา
ยังรักF#mเราเหมือนEครั้งก่อนD
ปลอบC#mตัวเองเรื่อยไป Bm(แม้มันEจะไม่จ[(A)]ริง)
A|E
เป็นAความโชคร้ายที่ดันความจำBmดี๊ดี
เลยไม่ลืมC#mสักทีไม่รู้ต้องทำF#mยังไงต้องทำEยังไง
ต้องAอยู่กับการที่ต้องเป็นคนBmบ้ารอ
อย่างกับคนC#mบ้าบอทั้งF#mๆ ที่รู้
( ซ้ำ * )
Bm|C#m|D|A
Bm|C#m|G|E
( ซ้ำ * )
D|F|A
