คนบ่ฮู้บ่ฮู้ดอก

คน.. บ่ฮู้บ่ฮู้ดอก ว่าต้องเหนื่อยและท้อเจ็บคักส่ำใด๋ INSTUR : ||| สองมือกอดกระเป๋า สองเท้าก้าวขึ้นรถ เเบกอนาคต เพื่อคนข้างหลัง ตัวคนเดียวบ่มีไผ.. ร่วม.. ทาง มุ่งเข้าย่างสู่เมืองไกล น้ำตาไหล ฮ้องไห้สุดเสียง เฮ็ดได้เพียง กอดจะของเพื่อปลอบ.. ใจ วาสนาคนจน บ่มีคน.. เข้า.. ใจ ท่องแต่คำว่าตายไปรายวัน * คน.. บ่ฮู้บ่ฮู้ดอก ว่าต้องเหนื่อยและท้อเจ็บคักส่ำใด๋ อยากสิตายแต่กะยังตายบ่ได้ เป็นความภูมิใจให้ไผบ่ได้เลย คน.. บ่ฮู้สิฮู้หยัง ว่าต้องแบกความหวัง ความฝันอิหยังไว้มากมาย ถึกย่ำยีศักดิ์ศรีจากสายตาคนรอบกาย แต่เว้าหยังบ่ได้ ย้อนว่ายังมีคน.. รอ น้ำตาไหล ฮ้องไห้สุดเสียง เฮ็ดได้เพียง กอดจะของเพื่อปลอบ.. ใจ วาสนาคนจน บ่มีคน.. เข้า.. ใจ ท่องแต่คำว่าตายไปรายวัน * คน.. บ่ฮู้บ่ฮู้ดอก ว่าต้องเหนื่อยและท้อเจ็บคักส่ำใด๋ อยากสิตายแต่กะยังตายบ่ได้ เป็นความภูมิใจให้ไผบ่ได้เลย คน.. บ่ฮู้สิฮู้หยัง ว่าต้องแบกความหวัง ความฝันอิหยังไว้มากมาย ถึกย่ำยีศักดิ์ศรีจากสายตาคนรอบกาย แต่เว้าหยังบ่ได้ ย้อนว่ายังมีคน.. รอ ถึกย่ำยีศักดิ์ศรีจากสายตาคนรอบกาย แต่เว้าหยังบ่ได้ ย้อนว่ายังมีคน.. รอ