* กะคนบ่ถึกฮัก ถึงสิเปย์หมดตักกะบ่ถึกใจ แม่นสิฮักเจ้าให้ตายดอกสำใด๋ ที่สุดแล้วใจเจ้าก่อบ่เห็นค่า เป็นเพียงคนโง่.. คนนึง ที่มันฮักเจ้าเท่าแผ่นฟ้า เพราะอ้ายคนนี้มันน้อยบุญวาสนา กะเลยไปยื้อนางฟ้าจากเทวดาบ่ได้ เฮ็ดดีกับเจ้าสู่อย่าง กะหวังแหน่วันนั้นนั้นคงจะมีใจ คือเจ้าแล้วอ้ายยอมเฮ็ดให้ได้ ไปเบิดสู่อย่าง ที่ยังยื้อที่คอยเอาใจ กะย้อนว่าฮักย้อนอยากสิฮ่วมทาง แต่สุดท้ายแล้วหัวใจฮ้างๆ กะได้กระจ่างตาสว่าง.. จักที ถึงสิฮู้โตดีว่าความเหงา สิให้ไปแทนที่เขา มันบ่ได้ ต่อให้ทุ่มเทไปซักเพียงใด คำตอบสุดท้ายที่เคยเข้าใจ ตลอดมากะบ่แม่น * กะคนบ่ถึกฮัก ถึงสิเปย์หมดตัก กะบ่ถึกใจ แม่นสิฮักเจ้าให้ตายดอกสำใด๋ ที่สุดแล้วใจ เจ้าก่อบ่เห็นค่า เป็นเพียงคนโง่.. คนนึง ที่มันฮักเจ้าเท่าแผ่นฟ้า เพราะอ้ายคนนี้มันน้อย บุญวาสนา กะเลยไปยื้อนางฟ้า จากเทวดา.. บ่ได้ โอ.. ละน้อ.. ว่าโอละหนอจั่งว่าละใจคน ถึกความฮักปักใจให้จำนน กะย้อนว่าฮักเจ้าเลยบ่มีเหตุผล ใดที่ใจอ้ายสิเซาฮัก โอละหนอฮักละปักลงให้ใจเศร้า ฮักอ้ายบ่ได้เป็นคือคำเว้า แล้วตอนสุดท้ายแล้วเจ้ากะเลือกเขา คงถิ่มความฮักของอ้ายต้องเหงา ละแม่นบ่.. โอ.. อีหล่าเอย.. เอย.. * กะคนบ่ถึกฮัก ถึงสิเปย์หมดตักกะบ่ถึกใจ แม่นสิฮักเจ้าให้ตายดอกสำใด๋ ที่สุดแล้วใจเจ้าก่อบ่เห็นค่า เป็นเพียงคนโง่.. คนนึง ที่มันฮักเจ้าเท่าแผ่นฟ้า เพราะอ้ายคนนี้มันน้อยบุญวาสนา กะเลยไปยื้อนางฟ้าจากเทวดาบ่ได้ * กะคนบ่ถึกฮัก ถึงสิเปย์หมดตักกะบ่ถึกใจ แม่นสิฮักเจ้าให้ตายดอกสำใด๋ ที่สุดแล้วใจเจ้าก่อบ่เห็นค่า เป็นเพียงคนโง่.. คนนึง ที่มันฮักเจ้าเท่าแผ่นฟ้า เพราะอ้ายคนนี้มันน้อยบุญวาสนา กะเลยไปยื้อนางฟ้า จากเทวดา.. บ่ได้ เพราะอ้ายคนนี้มันน้อย บุญวาสนา กะเลยไปยื้อนางฟ้า จากเทวดา.. บ่ได้