คนจน

คนจน.. กูม่มีแสนมีล้าน มีแค่แรงกับใจก้าวเดิน กูโตมากับดินไม่เคยตาตรู ไม่มีพ่อแม่ช่วยกู ไม่มีใครจูงมือ เหงื่อคือครู ความจนคือสนาม แต่กูก็ยังยืนอยู่ตรงนี้อย่างคนไม่ยอมแพ้ ไม่มีลูกรัก ไม่มีอภิสิทธิ์ มีแต่ชีวิตที่ต้องสู้ด้วยลำแข้ง เจ็บก็จำ ล้มก็ลุก กูคนจน แต่ไม่เคยก้มหน้าหนีใคร * กูมันคนจน แต่กูไม่ขอใคร ถึงจะไม่มีอะไรก็จะไม่ยอมตายฟรี มึงจะมองเหยียด กูก็ยังยืนไหว เพราะกูเชื่อใจตัวเอง มากกว่าเสียงใคร ไม่มีใครสั่งสอนว่าต้องรวย แต่กูเรียนรู้จากชีวิตว่าต้องลุย ไม่มีคนคอยอวยกูเลยต้องฝึกนัก เงินไม่เยอะแต่ใจกูแม่งแน่นหนัก มึงอาจมีเส้น มีเก้าอี้และทอง แต่กูมีสตรีที่มันไม่ซื้อได้ กูไม่กลัวเหนื่อย ไม่กลัวล้ม กลัวแค่วันไหน กูไม่กล้าเดินต่อ * กูมันคนจน แต่กูไม่ขอใคร ถึงจะไม่มีอะไรก็จะไม่ยอมตายฟรี มึงจะมองเหยียด กูก็ยังยืนไหว เพรา ะกูเชื่อใจตัวเอง มากกว่าเสียงใคร กูไม่เคยน้อยใจที่กูไม่มี แต่มึงอย่ามองว่ากูไม่มีค่า กูมันคนเดินดิน แต่วิ่งด้วยไฟ หัวใจกูแข็งกว่าทุกคำดูถูก ถ้าโลกนี้มันไม่แฟร์ กูก็จะแข็งกว่าโลก ไม่มีทางยอมอยู่ในมุมมืด จำไว้คนจนอย่างกู มันอาจไม่มีชื่อเสียง แต่มันมีตัวตน ไม่ต้องมีแบรนด์รถหรูหรา แต่ศรัทธากูไม่เคยปลอม กูไม่หล่อไม่รวย แต่มึงจะจำชื่อกูได้ด้วยใจจริง.. * กูมันคนจน แต่กูไม่ขอใคร ถึงจะไม่มีอะไรก็จะไม่ยอมตายฟรี มึงจะมองเหยียด กูก็ยังยืนไหว จำไว้ให้ดี คนจนอย่างกูก็เป็นตำนานได้..