E|E
ก็นึกEไปเองว่าดี ก็คิดAว่ามีค่าพอ
ที่แท้Eแค่เธอใช้รอ ให้เค้าBmเดินกลับมา
กอดไว้แAค่ชั่วคราว รอนับAmวันบอกลา
อยู่อย่างคนG#mกลัว ๆ กล้าC#m ๆ มันไปอย่างนั้F#mน.. B
ก็หลงEว่าเธอให้ใจ ก็ฝันAไปเองว่าจริง
ที่แท้ก็Eเป็นแค่สิ่ง แก้เหงาBmไปวัน ๆ
ได้ซึ้งAแค่ร่างกาย เท่านี้ Amที่ผูกพัน
ช่วงเวลาG#mจะยาวหรือสั้นC#m ก็แล้วแต่เธF#mอ.. B
เป็นได้เพียงAแค่คนทั่วไป B
ที่เธอไว้ใช้G#mเพื่อคั่นเวลาC#m
คำว่ารักF#mมันมีราคาB
แค่ความเหงาEใจ.. Bm
หลอกตัวเองAทั้ง ๆ ที่รู้ B
ว่าตอนจบเป็G#mน.. แบบC#m7ไหน
แค่คั่นF#m7เวลา เขามาBฉันไปถูกไหมเธอ
E|A|E|A
ก็รู้เEธอลืมไม่ลง กับเค้าAคงเป็นเรื่องใหญ่
ความหลังEมันคงฝังใจ ไม่ฝืนBmโชคชะตา
แค่นี้ก็Aมากพอ กับฉันAmแค่ผ่านมา
จะต้องเจอG#mอะไรข้างหน้าC#m ก็ตามแต่เธF#mอ.. B
เป็นได้เพียงAแค่คนทั่วไป B
ที่เธอไว้ใช้G#mเพื่อคั่นเวลาC#m
คำว่ารักF#mมันมีราคาB
แค่ความเหงาEใจ.. Bm
หลอกตัวเองAทั้ง ๆ ที่รู้ B
ว่าตอนจบเป็G#mน.. แบบC#m7ไหน
แค่คั่นF#m7เวลา เขามาBฉันไปถูกไหมเธอ
AB|G#mC#m|F#mB
AB|G#mC#m|F#mB|EBm
หลอกตัวเองAทั้ง ๆ ที่รู้ B
ว่าตอนจบเป็G#mน.. แบบC#mไหน
แค่คั่นF#mเวลา เขามาBฉันไปถูกไหมเธอ
E|A|E
