คงไม่พอ

เธอไม่ได้คิดอะไรที่จริงจัง แต่เพียงแค่ฉันฝันลำพัง คิดไปเอง เธอไม่ได้สนอะไร แค่คืนนึง ที่เราต่างมองตาแล้วซึ้งใจ เธอไม่ได้รัก ต้องการที่จะคบกัน แค่เพียงคำว่าฉันชอบเธอ คงไม่พอ ก็ใจฉันนั้นคิดไปไกล รู้ไหมเธอ ขนาดที่เธอเพียงต้องการแค่ข้ามคืน ตอนกอดกันมองตาซึ้งใจ เธอรู้บ้างไหม ใจเป็นของเธอแล้ว แต่เธอไม่คิดอะไรเจ็บปวดแค่ไหน แค่ที่พักไม่ใช่ที่รัก เธอไม่ได้คิดอะไร ฉันมันผิดที่คิดไปเอง อยู่ฝ่ายเดียว แค่คู่นอนไม่ได้คู่กัน คนอย่างฉันมันไม่สำคัญ พ้นข้ามคืน ข้ามวันไม่มีเธอแล้ว รักแค่ไหนคงไม่พอ ฉันพยายามจะรั้งให้เธอนั้นยืนอยู่ตรงนี้ แต่เหมือนไม่มีวิธีใด ๆ ให้ฉันมีเธอข้างกาย รู้ว่าคงจะสายให้เธอนั้นคืนมา ทำได้เพียง ยอมรับในความเป็นจริง ไม่มีเธอแล้ว.. ตอนกอดกันมองตาซึ้งใจ เธอรู้บ้างไหม ใจเป็นของเธอแล้ว แต่เธอไม่คิดอะไรเจ็บปวดแค่ไหน แค่ที่พักไม่ใช่ที่รัก เธอไม่ได้คิดอะไร ฉันมันผิดที่คิดไปเอง อยู่ฝ่ายเดียว แค่คู่นอนไม่ได้คู่กัน คนอย่างฉันมันไม่สำคัญ พ้นข้ามคืน ข้ามวันไม่มีเธอแล้ว แค่ที่พักไม่ใช่ที่รัก เธอไม่ได้คิดอะไร ฉันมันผิดที่คิดไปเอง อยู่ฝ่ายเดียว แค่คู่นอนไม่ได้คู่กัน คนอย่างฉันมันไม่สำคัญ พ้นข้ามคืน ข้ามวันไม่มีเธอแล้ว แค่อีกคนที่เดินเข้ามา อาจกลายเป็นคนนอกสายตา เธอก็ไป รักใครที่ไม่ใช่ฉัน.. รักแค่ไหน คงไม่พอ