//
ชาวนาทนทำนา ปลูกข้าวเพื่อเลี้ยงประชากรโลก ลงทุนลงแรงเหงื่อโชค ค่าจ้างค่าไถ ค่าปุ๋ยค่ายา กว่าจะได้ข้าวแต่ละเม็ด มันช่างสุดแสนเหนื่อยยากหนักหนา พอมาเจอราคา ที่เข้ารับซื้อ โอ้ย.. มันปวด.. ใจ ( โอ้ย ..มันเจ็บกระดองใจนะครับพี่น้อง ) ทนทำนาแทบตายหวังข้าวไปขายเพื่อใช้หนี้สิน กลับต้องน้ำตาริน เพราะขายข้าวหมดยุ้งมันไม่พอใช้ ถูกพ่อค้าคนกลาง นายห้างโรงสีกดราคาขาย คนทำนาแทบตาย แต่บทสุดท้ายต้องขายข้าวขาดทุน * โลละ 5 บาท เราลงทุนไป 7 บาท กระดูกสันหลังของชาติ ซึ้งไหมหล่ะพ่อคุณ โลละ 5 บาท ยังไงมันก็ขาดทุน ไม่ต้องไปลงไปลุ้น เพราะมีแต่ตาย.. กับตาย ต้องแบกรับความเสี่ยงน้ำท่วมฝนแล้งปุ๋ยยาแพงเวอร์ ลองคิดดูนะเออ.. ความเสี่ยงจะเจ๊ง.. มันมากแค่ไหน ต้องให้น้ำตาตกกี่ครั้ง ถึงจะหันมาฟังกันบ้างครับท่านผู้ใหญ่ หรือต้องให้นายทุนหัวใส หว่านเมล็ดข้าวใส่แต่หลังชาวนา ( ซ้ำ * ) ไม่ต้องไปลงไปลุ้น เพราะมีแต่ตาย.. กับตาย ตาย... ตาย... ตาย... ตาย... ตาย... อย่างเดียว