ตอนเจ้าสิไป G
คืออ้ายสิขาดBmใจตายกับหม่อEmง
เพราะส่วนหนึ่งของชีวิตD
อ้ายได้อุทิศให้กับน้อง..
CBm|AmD
GBm|EmD
CBm|AmD|D
เจ้าGยังจำได้บ้อBm
มื้อแรกที่เฮาได้พบEmกัน
จำได้บ้อDหม่องที่เคย
ไปเที่ยวนำกันC.. หืม.Bm.
ไปเบิ่งAmตะเว็นในยามมันตกดินD
เจ้าGนั้นคงสิลืม Bm
แต่อ้ายยังจำได้ขึ้นใEmจ
ต้องยอมรับDว่าในมื้อนี้
เจ้านั้นสิจากCไกล กับคนBmอื่น
อยากสิบืนAmยื้อเจ้าเอาไว้
สุดท้ายกะไปเพราะเจ้าเบิดใจแDล้ว..
* ตอนเจ้าสิไป G
คืออ้ายสิขาดBmใจตายกับหม่อEmง
เพราะส่วนหนึ่งของชีวิตD
อ้ายได้อุทิศให้กับน้องC.. Bm
บักสมองAmของอ้ายมันยากสิลืมD
แห่งเฮ็ดใจกGะแห่งเจ็บตื่มBm
มันยากสิลืมผู้สาวEmเก่า
อ้ายฮักสิตายDแต่น้อง
กะไปกับเขาC.. โอ้ว..Bm
ไสว่าAmสิฮักกันจนเฒ่า D
เจ้าส่างมาลืมกันง่ายแท้
GBm|CD
อ้ายGนั้นผิดอีหยังBm
บ่เว้าให้ฟังแหน่จักหน่อEmย
อยากฮู้ว่าเจ้านั้นหลอDย
ไปพ้อกันแต่ยาม.C. ได๋
มันเจ็บสะท้านAmไปเบิดทั้งหัวใจ
บ่ตายมื้อนี้กะโพดแล้วD
* ตอนเจ้าสิไป G
คืออ้ายสิขาดBmใจตายกับหม่อEmง
เพราะส่วนหนึ่งของชีวิตD
อ้ายได้อุทิศให้กับน้องC.. Bm
บักสมอAmงของอ้ายมันยากสิลืมD
แห่งเฮ็ดใจกGะแห่งเจ็บตื่มBm
มันยากสิลืมผู้สาวEmเก่า
อ้ายฮักสิตายDแต่น้อง
กะไปกับเขาC.. โอ้ว.. Bm
ไสว่าAmสิฮักกันจนเฒ่าD
เจ้าส่างมาลืมกันง่ายแท้ G D
GBm|EmD
CBm|AmD
EmD|CBm|Am|D
* ตอนเจ้าสิไป G
คืออ้ายสิขาดBmใจตายกับหม่อEmง
เพราะส่วนหนึ่งของชีวิตD
อ้ายได้อุทิศให้กับน้องC.. Bm
บักสมอAmงของอ้ายมันยากสิลืมD
แห่งเฮ็ดใจกGะแห่งเจ็บตื่มBm
มันยากสิลืมผู้สาวEmเก่า
อ้ายฮักสิตายDแต่น้อง
กะไปกับเขาC.. โอ้ว.. Bm
ไสว่าAmสิฮักกันจนเฒ่าD
เจ้าส่างมาลืมกันง่ายแท้.G. Bm
ไสว่าAmสิฮักกันจนDเฒ่า
เจ้าส่างมาลืม.. ง่ายแท้
GBm|EmBm
CD|G
