ขอใช้คำว่าแฟนก่อน

เพื่อนคนนี้ที่เคยแอบรัก ได้กลายเป็นแฟนของเธอ เฝ้าแต่คิด รู้ตัวเสมอ ที่เธอให้มาเกินใคร ไม่เคยขอ ให้เธอบอกรัก เพราะคำนั้นมันยิ่งใหญ่ คำว่าแฟนที่เธอให้ใช้ นั้นมันก็สุขเกินพอ * คนที่เจียมตัว ไม่เคยคิดไกล ดีแค่ไหนที่ได้เป็นแฟนเธอ แต่วันนี้ที่เธอบอกรัก ฉันชักไม่มั่นใจ ** อย่าเพิ่งบอกว่ารัก.. เว้นวรรคก่อนคำนั้น ขอใช้คำว่าแฟนก่อน ก็ตอนนี้เราเริ่มจากแฟนจะดีกว่าไหม ไม่ใช่ว่าไม่รัก.. ถ้าหากฉันไม่พร้อมกลัวเธอจะเสียใจ อยากให้เธอได้ลองคบฉันก่อน ก่อนบอกรักกัน คำว่ารักที่เธอให้ฉัน ช่วยเพิ่มเติมความสำคัญ แต่ว่าฉันนั้นไม่กล้าคิด เพราะมันยังอาจเร็วไป ได้ใกล้ชิดทุกวันอย่างนี้นับว่าเป็นบุญเท่าไร จะผิดไหมถ้าในวันนี้ ขอทำหน้าที่แฟนเธอ ( ซ้ำ * , ** ) ก็ใจมันกลัวเธอจะผิดหวัง คำว่ารักที่เธอให้มานั้น ไม่อาจดูแลได้อย่างเธอฝัน กลัวฉันนั้นทำร้ายเธอ ให้เจ็บช้ำ ( ซำ ** ) อยากจะขอใช้คำว่าแฟนก่อน แล้วค่อยรักกัน