G|D|C|D|D
เป็นจังได๋ชีGวิตมหาDลัย
ก้าวออกไปจCากอ้อมกอดพ่อกับDแม่
ลูกหล่าGเอ๋ย เจ้านั้นเปรียบDคือกุญแจ
ของพ่อกับแม่เCอาให้ไขยDามมืดมนG
แบกความGหวังเข้ามาร่ำDเรียน
ก็หวังแต่เพียงCคนทางบ้านDสิสุขสบายG
ปริญญาGที่วาดฝันDไว้
บ่ดนละใด๋สิCได้เอากลับDเมือบ้านเฮาG
ไทบ้านฮ้องถามEm ลูกสาวเรียนBmหยัง
เห็นอยู่หน้าฮ้านC ไปเป็นหมอลำDซั่นบ๋อG
เต้นกินรำEmกิน สิคือบ่น้อBm
ลูกบ่อเคยท้อCคิดนำคำคนเว้Dาซา
* อยู่ไกลบ้านC กะดนละเด้ Bm
ถึงเวลาที่ลูCกคนนี้จDะคืนกลับGรัง
ขอบคุณทุกEmอย่าง
ผู้ที่คอยอยู่เป็นเบื้องAmหลัง
ขอบคุณพ่อแม่อีกครั้งC
ที่เชื่อมั่นDในตัวลูกGคนนี้
G|D|Em|D
C|BmAm|D
โอละน้อ.. โอ้.. โอ่ย..
ไทบ้านฮ้องถามEm ลูกสาวเรียนBmหยัง
เห็นอยู่หน้าฮ้านC ไปเป็นหมอลำDซั่นบ๋อG
เต้นกินรำEmกิน สิคือบ่น้อBm
ลูกบ่อเคยท้อCคิดนำคำคนเว้Dาซา
* อยู่ไกลบ้านC กะดนละเด้ Bm
ถึงเวลาที่ลูCกคนนี้จDะคืนกลับGรัง
ขอบคุณทุกEmอย่าง
ผู้ที่คอยอยู่เป็นเบื้องAmหลัง
ขอบคุณพ่อแม่อีกครั้งC
ที่เชื่อมั่นDในตัวลูกGคนนี้
* อยู่ไกลบ้านC กะดนละเด้ Bm
ถึงเวลาที่ลูCกคนนี้จDะคืนกลับGรัง
ขอบคุณทุกEmอย่าง
ผู้ที่คอยอยู่เป็นเบื้องAmหลัง
ขอบคุณพ่อแม่อีกครั้งC
ที่เชื่อมั่นDในตัวลูกGคนนี้
ขอบคุณทุกEmอย่าง
ผู้ที่คอยอยู่เป็นเบื้องAmหลัง
ขอบคุณพ่อแม่อีกครั้งC
ที่เชื่อมั่นDในตัวลูก.. คนCนี้
G
