ขอบคุณที่ทำให้หายโง่

หากฉันรู้ว่าเธอนั้นคิดอะไรและซ่อนใครอีกคน ในวันนั้นฉันคงไม่ต้องทุกข์ทนทนอยู่อย่างควายควาย ดอกบัวก็คงไม่กลายเป็นกงจักร ความรักก็คงไม่ต้องมามักง่ายให้เธอไปง่ายดาย จากวันนั้นมันเลวร้ายเหลือเกินจนฉันต้องเดินจากมา เก็บความช้ำและลืมไอรักบ้าบ้าที่เธอเหยียบมันกองไว้ หลงเธอคงไม่เหมือนกับหลงป่าหลงทางยังหาทางคืนมาได้ แต่มาเจอหลงใจจะกลับไปก็ยากคืน * แต่ต้องขอบคุณฟ้าที่ทำให้ใจเธอมาเป็นบทเรียนกับฉัน ต้องขอบคุณสวรรค์ที่ให้เธอทิ้งฉันไปไปหาคนอื่น ขอบคุณและกันที่ทำให้รักฉันหายโง่ ขอบคุณและกันที่ทำให้รักกลายเป็นอื่น เพราะถ้าหากยังฝืน (ก็คงต้องยืนโง่เป็นควาย) | ( 2 Times ) เพราะความรักที่มันโง่งม เหมือนเส้นผมที่บังจนไม่ได้เห็น ตามันฝ้าฟางรักเลยจืดจางสุดท้ายก็โบยบิน ( ซ้ำ * , * )