ก้อนขี้ไหง่

เอาเหล้าขาว เทลงแก้ว บอกใจว่าพอแล้ว ความฮักของสองเฮา โดนเจ้าทำร้าย ขันคอใส่ความเศร้า เบิดคำสิเว้า เหลือเพียงแค่รอยน้ำตา * หย่างผ่าบ้านให้หมามันเห่า ไผสิเว้าซ่างคนเขาว่า ซั่วส่ำหมา ย้อนว่าอ้ายเศร้า เมื่อเจ้าบอกลา ** ตายแน่แม้ มาซั่วคักแท้ ถูกเขารังแก ถูกเขาทำลายหัวใจ ลืมคนที่เคยรัก มาซ่างเฮ็ดได้ ทำดีสักแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นเพียง ก้อนขี้ไหง่ หยุดเพียงแค่เท่านี้ ฝันที่เคยฮ่วมสร้าง ถูกเธอทำลายล้าง ด้วยคำว่านอกใจ ทิ้งให้ต้องทนเหงา เหล้าขาวเป็นที่พักใจ ฝันที่เคยวาดไว้ สลายลงในพริบตา * หย่างผ่าบ้านให้หมามันเห่า ไผสิเว้าซ่างคนเขาว่า ซั่วส่ำหมา ย้อนว่าอ้ายเศร้า เมื่อเจ้าบอกลา ** ตายแน่แม้ มาซั่วคักแท้ ถูกเขารังแก ถูกเขาทำลายหัวใจ ลืมคนที่เคยรัก มาซ่างเฮ็ดได้ ทำดีสักแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นเพียง ก้อนขี้ไหง่ * หย่างผ่าบ้านให้หมามันเห่า ไผสิเว้าซ่างคนเขาว่า ซั่วส่ำหมา ย้อนว่าอ้ายเศร้า เมื่อเจ้าบอกลา ** ตายแน่แม้ มาซั่วคักแท้ ถูกเขารังแก ถูกเขาทำลายหัวใจ ลืมคนที่เคยรัก มาซ่างเฮ็ดได้ ทำดีสักแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นเพียง ** ตายแน่แม้ มาซั่วคักแท้ ถูกเขารังแก ถูกเขาทำลายหัวใจ ลืมคนที่เคยรัก มาซ่างเฮ็ดได้ ทำดีสักแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นเพียง ก้อนขี้ไหง่..