กุหลาบเวียงพิงค์Em ดอกนี้บ่มีเจ้าของ
เพิ่งแรกแย้มบ่มีไผจอง เป็นเจ้าของครองใจเด็ดดม
ส่งกลิ่นอบอวลG ยั่วยวนหัวใจไปตามสายลมEm
เปิ้นทั่วแคว้นแดนไทยหมายชม
สมเป็นกุหลาบBm เวียงเDหนือ Em
กุหลาบเมืองไหนEm ทั่วดินแคว้นในแดนสยาม
ยังบ่มีเทียมเท่าความงาม
เปรียบดังสาวชาวพิงค์งามเหลือ
บ่ได้แต่งเติมG เสริมส่งไว้ลวงให้ใครหลงเชื่อEm
ปากบ่แดงแก้มบ่ได้เถือคิ้วบ่ได้เทื้Bmอ ดิน Dสอ Em
กุหลาบเวียงพิงค์Em ดอกนี้สวยจริงเจ้าเอ๋ย
ยังบ่มีผู้ใดไหนเลย มาโลมเล้าเอาไปพนอ
ด้วยสาวชาวพิงค์G กลัวบ่ฮักจริงของชายรูปหล่อEm
กลัวเสียนักกลัวคำป้อยอ
กลัวน้ำตาหล่อBm ริน Dทรวง Em
หมู่เฮาชาวเหนือEm อย่าไปเชื่อเชียวหนอคำชาย
เดี๋ยวจะต้องเจ็บช้ำใจตาย เปิ้นเมืองใต้พูดจาหลอกลวง
หากเปิ้นได้เฮาG เปิ้นคงทิ้งเราน้ำตาไหลร่วง Em
หากหลงลมคงโดนหลอกลวง
ช้ำทรวงเหมือนดั่งBm บัว Dบาน Em
