กิเลสมนุษย์

เกิดมาเป็นคน มีหรือจนก็คนเหมือนกัน กรรมชั่วดีก่อสร้างสรรค์ นั้นส่อพงศ์พันธุ์เทือกแถวต้นตอ สันดอนปากน้ำ หนึ่งลำเรือขุดลอกก็พอ แต่สันดานคนนี้หนอ หนาแน่นกิเลส ขุดไม่ไหว พวกมากลากไป มือไม้ยาวก็สาวช่วยกัน คนอื่นยากซื่อช่างมัน ขอให้ตัวฉันได้ดีพอใจ พระเจ้าเงินถัง ศักดิ์ขลังกว่าพระองค์ใด เหล็กเพชรแกร่งแข็งแค่ไหน เงินฝาดลงไป แหลกฝอย โอ้เกลือเค็มล้ำ ยังหวานฉ่ำด้วยลิ้นสอพลอ คำหวานที่รื่นลออ ใจจรดบังตอจ่อเชือดคอหอย หลอกกันไปมา อวดศักดิ์ดาข้านี้เลิศลอย อนิจจามนุษย์มน่อย เมื่อไรกิเลสจะบางใจ * เกิดมาเป็นคนมีหรือจนก็ตายเหมือนกัน คนบาปอยากขึ้นสวรรค์ อุตสาห์สวดกันลิ้นพระแทบไหม้ ระวังเถิดหนา ถูกหามเข้าป่าช้าวันใด สัปเหร่ออาจนึกหมั่นไส้ แอบบ้วนน้ำลายใส่โลง ( ซ้ำ * )