กาลเวลาพิสูจน์คน

เมื่อครั้งหนึ่งในชีวิต ฉันต้องเดินทางออกไป หนทางยาวไกล ให้ฝันนำทางกาย อาจมีบางทีที่ล้า ลืมตาไม่เห็นจุดหมาย ฝันยังอีกไกล ให้รักนำทางใจ โชคชะตาผลักฉันให้ล้มลง แต่การเดินทาง สอนฉันให้อดทน ใครบางคนกระซิบเบาๆ ผ่านลม * อยากจะกลับไปซบ อิงไหล่ ใครสักคน หลีกไปจากชีวิต วกวน คนที่ลวงหลอก เดินมาไกลจนใจ มันท้อ แค่เพียงรู้.. ว่ามี.. ใครรอ ฉันพร้อม.. ไปต่อ.. โอ้ว.. แม้ไกลเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะยังไม่รู้ อนาคตเป็นอย่างไร จะสวยงามเพียงใด หรือมืดมนต์แค่ไหน ยิ่งทำให้ใจฉันกลัว ไม่กล้าก้าวเดินต่อไป เมื่อฉันหวั่นไหวในใจ ความหวังยังหล่อเลี้ยงวิญญาณ โอ้ว.. โชคชะตาผลักฉันให้ล้มลง แต่กาลเวลาสอนฉันให้อดทน ใครบางคนกระซิบเบาๆ ผ่านลม * อยากจะกลับไปซบ อิงไหล่ ใครสักคน หลีกไปจากชีวิต วกวน คนที่ลวงหลอก เดินมาไกลจนใจ มันท้อ แค่เพียงรู้.. ว่ามี.. ใครรอ ฉันพร้อม.. ไปต่อ.. โอ้ว.. แม้ไกลเท่าไหร่ โชคชะตาผลักฉันให้ล้มลง แต่กาลเวลาสอนฉันให้อดทน ใครบางคนกระซิบเบาๆ ผ่านลม * อยากจะกลับไปซบ อิงไหล่ ใครสักคน หลีกไปจากชีวิต วกวน คนที่ลวงหลอก เดินมาไกลจนใจ มันท้อ แค่เพียงรู้.. ว่ามี.. ใครรอ ฉันพร้อม.. ไปต่อ.. โอ้ว.. แม้ไกลเท่าไหร่ เดินมาไกลจนใจ มันท้อ แค่เพียงรู้.. ว่ามี.. ใครรอ ฉันพร้อมไปต่อ.. แม้ไกล.. เท่าไหร่