//
เหตุใดจึงมาทิ้งไป จากกันไปไกลแสนไกล รู้ไหมว่าใจหนึ่งใจ ของฉันจะขาดเหมือนกัน เคยชินกับการจ้องตา เคยชินกับการได้พูดว่า.. ว่ารักเธอ รักเธอมากกว่าสิ่งใด ไม่เคยจะรักเธอน้อยลง จิตใจของฉันยังซื่อตรง เรื่องราวมันกะทันหันไป ฉันยังไม่ทันได้เตรียมใจ หมดสิ้นกำลัง ไม่เหลือแรงใจ * จากนี้จะมีชีวิตไว้เพื่อใคร มันกินข้าวไม่ได้ นอนหายใจแผ่วเบาอย่างนี้ อยากจะใช้ชีวิตกับเธอเหมือนทุกที อยากจะเดินหลีกหนี ไม่อยากเป็นอย่างนี้.. ความทรงจำวิ่งเข้ามา ยืนงงกับรอยน้ำตา ไม่เคยคิดเลยว่า จะเกิดขึ้นมาก่อน ไม่มีแม้คำจะร่ำลา น้ำเสียงสุดท้ายของวาจา ไม่มีคำบอกลา ตอนเธอมาจากฉันไป ไม่เคยจะรักเธอน้อยลง จิตใจของฉันยังซื่อตรง เรื่องราวมันกะทันหันไป ฉันยังไม่ทันได้เตรียมใจ หมดสิ้นกำลัง ไม่เหลือแรงใจ * จากนี้จะมีชีวิตไว้เพื่อใคร มันกินข้าวไม่ได้ นอนหายใจแผ่วเบาอย่างนี้ อยากจะใช้ชีวิตกับเธอเหมือนทุกที อยากจะเดินหลีกหนี ไม่อยากเป็นอย่างนี้.. * ต่อจากนี้จะมีชีวิตไว้เพื่อใคร มันกินข้าวไม่ได้ นอนหายใจแผ่วเบาอย่างนี้ อยากจะใช้ชีวิตกับเธอเหมือนทุกที อยากจะเดินหลีกหนี ไม่อยากเป็นอย่างนี้.. มันเจ็บปวดและหลงทาง.. มันเจ็บปวดและหลงทาง.. มันเจ็บปวดและหลงทาง.. มันเจ็บปวดและหลงทาง.. หลงทาง.. เจ็บปวดและหลงทาง.. หลงทาง.. มันเจ็บปวดและหลงทาง..
