อยู่กับตัวเองในคืนเหงาๆ มีเพียงตัวเรากับใจช้ำๆ จากนี้คงไม่มี คนที่เคียงข้างกัน อยู่กับตัวเองในคืนอ้างว้าง ภาพในวันวานยังวนซ้ำ ๆ ตอกย้ำให้เข้าใจ เธอนั้นได้จากไป * ทุกครั้งฉันเคย มีเธอคอยโอบกอด ฉันอยู่เคียงข้างกาย แต่ครั้งนี้ฉันไม่มีเธออยู่ อีกแล้ว.. ต่อจากนี้.. ** ฉันก็เลยต้องกอดตัวเองในคืนเหงาๆ ในวันที่เรานั้นไม่เหลือใคร แม้เพียงสักคนที่เคียงข้างกาย ต้องเหงาเดียวดายเพียงลำพัง *** ฉันทำได้แค่ปลอบตัวเองแม้เจ็บเพียงใด คงต้องเข้าใจและยอมรับมัน ฉันหวังว่าคงต้องมีสักวัน ที่ทุกความเจ็บช้ำ นั้นจะผ่านพ้นไป อยู่กับเวลาที่เดินช้า ๆ กับความเป็นจริงที่มันช้ำๆ ต้องฝืนสักเท่าไร คืนนี้จะผ่านไป ( ซ้ำ * , ** , *** ) ก็ไม่รู้ว่าวันนั้น มันจะนานเท่าไร วันที่ใจของฉันจะลบเธอจากใจ และไม่รู้ในวันนี้ ฉันต้องทำอย่างไร ทำยังไงจะผ่านคืนนี้ ฉันก็เลยต้องกอดตัวเองในคืนเหงาๆ ในวันที่เรานั้นไม่เหลือใคร แม้เพียงสักคนที่เคียงข้างกาย ต้องเหงาเดียวดายเพียงลำพัง ฉันทำได้แค่ปลอบตัวเองแม้เจ็บเพียงใด คงต้องเข้าใจและยอมรับมัน ฉันหวังว่าคงต้องมีสักวัน ที่ทุกความเจ็บช้ำ นั้นจะผ่านพ้นไป สุดท้ายต้องยอมรับ ฉันนั้นไม่เหลือใคร