//
||| ( 2 Times ) * เสียเธอไป อยู่ตรงไหนมันก็มีน้ำตา นั่งมองดูรูปเก่าเก่า ของเรา ภาพที่มีในแต่ละคืนก็ย้อนมา ** ตั้งใจจะข่มตานอน ข้างในยังห่วงอาวร ผ้านวมที่เธอห่มนอนยังจำได้ติดตา แม้คำที่เธอตัดรอน จะเป็นคำตัดตอน ก็อยากจะอ้อนวอน ให้เธอนั้นกลับมา ฉันยอมรับมันไม่ได้ กับความเหงาต้องที่ต้องเจอ ก็ใจฉันมีแต่เธอ ให้แบกรับมันคงไม่ไหว เจ็บปวดอยู่ข้างใน มันยังไม่พร้อม มันยังไม่พร้อมให้เธอไป เจ็บปวดเสมอ เมื่อเห็นรูปเธอคู่กับเขา มันเหงาแทบตาย ทำไมตรงนั้นไม่ใช่เรา ทำไม ทำไม ตรงนั้นไม่ใช่เรา ฉันยังรอเธอตรงนี้ อยู่ตรงที่เดิม มันยังเสริมให้รู้สึกเจ็บลึกเข้าไปใหญ่ ไม่อยากจะจำเรื่องราวในวันนั้น ที่เธอได้ทิ้งฉันไป ภาพทรงจำที่มันเกิด ยังสวยงามเสมอ แต่ตอนนี้ไม่มีเธอ ฉันจะจำเพื่อไปใคร มันจะมีสักคนบ้างไหม ที่เข้าใจและร่วมเดินกันไป ( ซ้ำ * , ** ) ความรักเธอจบแต่ว่าตัวฉันมันยังไม่หมด ความทรงจำไม่อยากมี ขอแค่ได้มีเธอ ตื่นมาก็อยากเจอแต่เธอเริ่ม จะหายไปทีละบท ยังไม่จบยังไม่ตาย แต่เธอหายไม่อยากเจอ ความจริงใครจะรู้ไม่ใช่เราไม่ใช่เข้าใจ ยิ่งดึกก็ยิ่งเมาเห็นแค่เงาที่ฝากไว้ บนพนังก็รูปเธออยากจะลบเธอออกไป แม้วันนี้จะไม่ได้เจอแต่เธอฝังอยู่ข้างใน ต้นไม้ใบหญ้ามันอยู่ได้เพราะฟ้าฝน ความเจ็บในความจำมันยังคอยทับถม บาดแผลฉันเริ่มลึกเก็บเรื่องเธอมาสะสม ต่อให้ร้องไปให้ตายตัวของเธอก็ไม่สน เธอคงจำมันไม่ได้ในวันแรกที่เจอกัน เราสองคนได้ใกล้ชิด เริ่มผลิตความสัมพันธ์ ฉันยังเก็บมันเอาไว้ดอกไม้ที่เราเคยให้กัน ( ซ้ำ * , ** )
