กลับบ้าน (HOME SICK)

แดดยามเซ้า ส่องทางอยู่ปลายฟ้า หอมข้าวหม่า นึ่งสุกใหม่ๆ สายลมหนาวถามข่าวเนาะหัวใจ คึดฮอดเจ้าหลายเด้อก้อนคำ แจ่วเคยจ้ำ เสียงรำเนาะเคยฟ้อน แคนโยวย้อน ฮำฮอนแต่ความหลัง คำผู้เฒ่าที่เคยเว้าเคยฟัง ยังคงฝังอยู่ในใจ โอ้.. โอโอโอโอ่โอ้ย.. โอโอโอโอย.. อีกดนสำใด สิได้กลับไปหนอบ้านเฮา * เว้ากับสายลมหนาว ให้ต่าวคืนดอกเมือบ้าน ว่าอีกบ่ดนบ่นานสิหอบฝันเมือบ้านเฮา พ่อแม่พี่น้อง ลุงป้าเด้อน้าอาว บ่ต้องห่วงเด้อเจ้า.. ยังคือเก่าเด้อความหวัง สิเติมพลังรูปถ่ายอยู่ใต้หมอน แล้วสิกลับเมือนอนหนุนตักแม่คือเก่า ต้มปลาคอใหญ่ ตำบังหุ่งกับลาบเทา อยู่บ้านเฮา ด้วยความคึดฮอดแฮง.. ด้วยความคึดฮอดแฮง.. แสงยามค่ำลาลำที่ปลายฟ้า ได้เวลานั่งไห้กับความเหงา เสียงนายสั่งดังมาในยามเศร้า สิอดทนเอาเด้อแม่จ๋า ทุ่งทนทอยังรอเนาะเวลา กลับบ้านนากินข้าวเนาะโฮยเกลือ ทางเคยเที่ยวบ่เคยลืมบ่เคย.. เบื่อ อยู่กับความเชื่อต้องได้ดี โอ้.. โอโอโอโอโอโอโอ้ย โอโอโอโอย.. อีกดนสำใด สิได้กลับไปหนอบ้านเฮา * เว้ากับสายลมหนาว ให้ต่าวคืนเนาะเมือบ้าน ว่าอีกบ่ดนบ่นานสิหอบฝันเมือบ้านเฮา พ่อแม่พี่น้อง ลุงป้า น้าอาว บ่ต้องห่วงเด้อหมู่เจ้า.. ยังคือเก่าเด้อความฝัน สิเติมพลังกับรูปถ่ายอยู่ใต้หมอน แล้วสิกลับเมือนอนหนุนตักแม่คือเก่า ต้มปลาคอใหญ่ ตำบังหุ่งกับลาบเทา อยู่บ้านเฮา ด้วยความคึดฮอดแฮง.. ด้วยความคึดฮอดแฮง