//
เมืองที่วุ่นวาย กลับกลายเป็นเมืองแห่งความหวัง หลายชีวิตแบกความฝัน เดินทางสู่เมืองกรุง เรียนและงาน ต่างคนต่างจุดหมายที่มุ่ง อยู่ในเมืองกรุง ที่แสนจะวุ่นวาย ตื่นแต่เช้า ต้องเดิมตามเข็มนาฬิกา ใช้เวลาให้มีค่าให้มีเงิน สองเท้าที่ก้าวเดิน บ้างถูกเมิน บ้างถูกเหยียด บ้างเสียดสี ปริญญาไม่มี ต้องก้มหน้าขายแรงงาน * นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม นิยมเข้ามาหาความฝัน บางทีก็สมหวัง บางทีก็แสนจะเจ็บช้ำ กล้ำกลืนฝืนทำ เพื่อคว้าเศษฝันปลายทาง เมืองที่วุ่นวาย มากมายผู้คนหลากสี คนเลวมากมี ทำชั่วได้ดีก็ถมไป ต้องกัดฟันทน ก้มหัวให้นายทุนใหญ่ คดโกงทั้งกายทั้งแรงใจทั้งแรงเงิน * นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม นิยมเข้ามาหาความฝัน บางทีก็สมหวัง บางทีก็แสนจะเจ็บช้ำ กล้ำกลืนฝืนทำ เพื่อคว้าเศษฝันปลายทาง นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม ท่ามกลางฝูงชน กับสังคมที่เหลื่อมล้ำ สิทธิเสรี ของคนไม่เท่าเทียมกัน แบ่งแยกชนชั้นด้วยอำนาจและเงินตรา นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม นี่หล่ะหนาที่เค้าว่า กรุงนิยม (Till End)