กรุงนิยม - เพลา

เมืองEmที่วุ่นวาย

กลับกลายCเป็นเมืองแห่งความหวัง

หลายDชีวิตแบกความฝัน

เดินทางEmสู่เมืองกรุง

เรียนEmและงาน ต่างคนCต่างจุดหมายที่มุ่ง

อยู่ใDนเมืองกรุง ที่แสนจะวุ่นวายEm

ตื่นEmแต่เช้า ต้องเดิมCตามเข็มนาฬิกา

ใช้เDวลาให้มีค่าให้มีเงินEm

สองEmเท้าที่ก้าวเดิน

บ้างถูกเมินC บ้างถูกเหยียด บ้างเสียดสี

ปริDญญาไม่มี ต้องก้มหน้าขายแรงEmงาน

* นี่Cหล่ะหนาDที่เค้าว่า กรุงนิยมEm

นิCยมเข้DามาหาความฝันEm

บาCงทีก็สมหวังD บางทีก็แสนจะเจ็บช้ำEm

กล้ำCกลืนฝืนทำD

เพื่อคว้าเศษฝันปลายทางEm

เมืองEmที่วุ่นวาย มากมายCผู้คนหลากสี

คนDเลวมากมี ทำชั่วได้ดีก็ถมไป Em

ต้องกัดEmฟันทน ก้มหัวCให้นายทุนใหญ่

คดDโกงทั้งกายทั้งแรงใจทั้งแรงเงินEm

* นี่Cหล่ะหนาDที่เค้าว่า กรุงนิยมEm

นิCยมเข้DามาหาความฝันEm

บาCงทีก็สมหวังD บางทีก็แสนจะเจ็บช้ำEm

กล้ำCกลืนฝืนทำD

เพื่อคว้าเศษฝันปลายทางEm

นี่Cหล่ะหนาDที่เค้าว่า กรุงนิยมEm

ท่ามCกลางฝูงชนD กับสังคมที่เหลื่อมล้ำEm

สิทCธิเสรี ขDองคนไม่เท่าเทียมกันEm

แบ่งCแยกชนชั้นDด้วยอำนาจและเงินตราEm

นี่Cหล่ะหนาDที่เค้าว่า กรุงนิยมEm

นี่Cหล่ะหนาDที่เค้าว่า กรุงนิยมEm

นี่Cหล่ะหนาDที่เค้าว่า กรุงนิยมEm

นี่Cหล่ะหนาDที่เค้าว่า กรุงนิยมEm

(Till End)